ชื่อไทย : คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์
83 นาที / สหรัฐอเมริกา / 2013 / กำกับ: จอห์น มาลูฟ, ชาร์ลี ซิสเกล
1h 23min / USA / 2013 / Directors: John Maloof, Charlie Siskel
เรื่องราวแสนน่าอัศจรรย์บันดาลใจของสตรีลึกลับผู้ได้รับการขนานนามว่า “ช่างภาพสตรีตหญิงผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เพิ่งได้รับการค้นพบ”! …หนังเปิดเผยสุดยอดภาพถ่ายเปี่ยมชีวิตชีวาของพี่เลี้ยงเด็กนาม “วิเวียน ไมเออร์” ที่แม้จะบันทึกโลกใบนี้ไว้บนฟิล์มขาวดำนับแสนภาพ แต่กลับไม่เคยมีใครล่วงรู้เลยว่าเธอเป็นใคร และอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เธอต้องปิดบังอำพรางตนเองเช่นนั้น?
A documentary on the late Vivian Maier, a nanny whose previously unknown cache of 100,000 photographs earned her a posthumous reputation as one of the most accomplished street photographers.
รางวัล (Award)
ประเด็นสำคัญในหนัง
ความร่ำรวย ความยากจน คนชายขอบ
ภาพถ่ายของวิเวียน ไมเออร์จำนวนมากเป็นภาพคนไร้บ้าน คนชายขอบ ชาวบ้านยากจนที่เธอได้พบตามท้องถนนในนครใหญ่ ในหนังมีคนตั้งข้อสังเกตว่าอาจเพราะเธอเองก็มาจากสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมระดับล่าง จึงทำให้มีสายตาที่เห็นอกเห็นใจต่อผู้คนเหล่านี้ ขณะเดียวกันก็น่าสนใจว่า เธอเลือกจะทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับครอบครัวคนมีฐานะ ซึ่งทำให้เธอมีบ้านอยู่และมีเวลาว่างเหลือพอสำหรับการมาทำงานอดิเรกที่เธอชื่นชอบ นับเป็นความขัดแย้งที่น่าสนใจที่เราสังเกตได้จากชีวิตและงานของเธอ
การถ่ายภาพและการปิดบังตัวตน
วิเวียนพยายามปิดบังตัวเองด้วยหลายวิธี นอกจากนายจ้างและเพื่อน ๆ ของเธอจะไม่เคยรู้เลยว่าเธอมีอีกด้านเป็นช่างภาพ แม้แต่ร้านล้างรูปที่เธอไปใช้บริการก็ยังไม่รู้ชื่อนามสกุลที่แท้จริงของเธอ ฟังดูแล้วเหมือนเธอไม่ต้องการมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์ใด ๆ กับคนอื่น แต่ขณะเดียวกัน เธอกลับชอบถ่ายภาพคนในระยะใกล้ชิด สนใจอารมณ์ความรู้สึกและความทุกข์ยากของเพื่อนมนุษย์ เธออัดวิดีโอตอนตัวเองออกไปชวนคนอื่นพูดคุย และเธอยังชอบติดตามข่าวสารบ้านเมืองอีกด้วย บุคลิกที่ขัดแย้งกันเองนี้ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้วิเวียนเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจ
ความเป็นส่วนตัวและการเผยแพร่ผลงาน
คำถามหนึ่งที่เกิดขึ้นกับหลาย ๆ คนที่ได้เห็นงานของวิเวียนก็คือ ในเมื่อเธอมีฝีมือด้านการถ่ายภาพถึงขนาดนี้ แล้วทำไมเธอจึงเลือกจะปิดบังมันไม่ให้ใครรู้ ตลอดชีวิตเธอใฝ่ฝันถึงการได้รับการยอมรับและประสบความสำเร็จในฐานะช่างภาพบ้างหรือไม่ หากเธอยอมเปิดเผยงาน ชีวิตเธอจะสุขสบายกว่าที่เป็นอยู่หรือเปล่า เราไม่สามารถรู้คำตอบที่แน่ชัดได้ แต่สิ่งหนึ่งที่เราพอจะรู้ได้ก็คือ วิเวียนเลือกใช้การถ่ายภาพเป็นหนทางในการบรรเทาความทุกข์ของตัวเอง เธอทำงานศิลปะนี้ด้วยความจริงจังและไม่ประนีประนอม หรือเราอาจคิดเลยไปได้อีกว่า การที่งานของเธอไม่ได้เปิดเผยสู่สายตาของสาธารณชนและนักวิจารณ์ ก็อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอยังมีความเป็นส่วนตัวในการสร้างงานตามความพอใจของตนเอง โดยไม่ต้องเสี่ยงกับการตัดสินของคนอื่นก็ได้
ดูจบแล้วคุยอะไรกันดี
1. คุณแปลกใจมั้ยที่ไม่มีนายจ้างคนไหนของวิเวียนรู้เรื่องการถ่ายภาพของเธอเลย คุณคิดว่าเป็นเพราะอะไร
2. มีบางคนในหนังนำเสนอความคิดที่ว่า วิเวียนอาจมีอาการเจ็บป่วยทางจิตหรือมีบาดแผลในใจจากประสบการณ์ร้ายในวัยเด็ก และสิ่งเหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกับความสามารถหรือสไตล์การถ่ายภาพของเธอด้วย คุณเชื่อทฤษฎีนี้ไหม เพราะอะไร
3. จอห์น มาลูฟ ผู้กำกับร่วมของหนังเรื่องนี้ เป็นหนึ่งในคนแรก ๆ ที่ค้นพบผลงานของวิเวียน แต่เขาก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อยที่เขาถือครองสิทธิในภาพจำนวนมากของเธอไว้เสียเอง และยังถือวิสาสะนำมันออกเผยแพร่ด้วย คุณเห็นด้วยกับการกระทำของเขาไหม หรือคิดว่าภาพเหล่านี้ควรถูกปิดบังไว้ต่อไปตามที่เคยเป็นเมื่อครั้งวิเวียนยังมีชีวิตอยู่
4. ในชีวิตจริงของคุณเอง เคยมีเรื่องต้องปิดบังไว้ไม่ให้ใครรู้ (แบบที่วิเวียนปิดบังเรื่องการถ่ายภาพของเธอ) ไหม คุณเลือกจะปิดบังมันเองหรือต้องทำเพราะความจำเป็น และถ้าเลือกใหม่ได้ จะเปิดเผยมันไหมหรือจะปิดไว้ต่อไป เพราะอะไร
5. คุณคิดว่าอะไรคือจุดเด่นและความน่าสนใจของภาพถ่ายสตรีท
6. ถ้าคุณมีโอกาสได้ออกไปถ่ายภาพแนวสตรีทบ้าง คุณจะถ่ายภาพอะไรเป็นพิเศษ เพราะอะไร
ในวันที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ตาย เขาทิ้งหนังสือไว้มหาศาลในห้องสมุดส่วนตัวซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันความเป็นนักอ่านอย่างเข้มข้น …แต่เขาอ่านหนังสืออะไร? เนื้อหาเหล่านั้นเป็นเชื้อเพลิงหล่อเลี้ยงลัทธิฟาสซิสต์ที่ยังส่งผลกระทบต่อโลกจนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร
สารคดีสุดอื้อฉาวที่เปิดโปงอดีตโหดร้ายในอินโดนีเซียยุคล่าคอมมิวนิสต์ ด้วยวิธีการหลอกล่อเหล่าฆาตกรให้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อเล่าสิ่งที่เคยทำไว้ให้ชาวโลกได้รู้ผ่านการ “แสดงหนัง”
จากจุดกำเนิดในบาร์หนุ่มสาวผิวสีสู่ความบันเทิงใจของผู้คนนานาชาติ อะไรทำให้ “สวิงแดนซ์” กลายเป็นวัฒนธรรมที่กำลังเติบโตเบ่งบาน
ตั้งแต่เด็ก อามิน นาวาบี ต้องลี้ภัยออกจากอัฟกานิสถาน ประเทศบ้านเกิดของเขา อามินไม่เคยเล่าสิ่งที่เคยเผชิญให้กับคนรักหรือใครคนอื่นฟัง นี่เป็นครั้งแรกที่ความลับอันเจ็บปวดที่เขาเก็บงำไว้มากว่า 20 ปีจะถูกเปิดเผย
สารคดีติดตามการเติบโตของเด็กสาวในบังกลาเทศที่เข้าร่วมทีมเซิร์ฟท้องถิ่น ด้วยความฝันถึงเสรีภาพและการหลุดพ้นจากชีวิตประจำวันอันเต็มไปด้วยความรุนแรง
ติดตามการทำงานเปี่ยมชีวิตชีวาของตากล้องวัย 86 ปีชื่อดังเจ้าของผลงานคุ้นตาคนทั้งโลก
เรื่องราวความสัมพันธ์ยาวนานกว่า 12,000 ปีของ “มนุษย์” กับ “เมล็ดพืชพันธุ์” และการต่อสู้แย่งชิงมันระหว่างคนตัวเล็กๆ กับบรรษัทยักษ์ใหญ่
จากนิยายหลอนประสาทเรื่องสำคัญแห่งศตวรรษที่ 20 ของ วิลเลียม เอส. เบอร์โรส์ ที่ว่ากันว่า “ไม่มีทางทำเป็นหนังได้” กลายมาเป็นหนังที่ใครได้ดูก็ยากจะลืมลงของ เดวิด โครเนนเบิร์ก
จากนิยายชื่อเดียวกันของ ทาคายามะ มาโคโตะ เรื่องของ โคสุเกะ (เรียวเฮ ซูซุกิ) บรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นที่ตกหลุมรัก เรียวตะ (ฮิโอะ มิยาซาวะ) เทรนเนอร์ฟิตเนสส่วนตัวของเขาเอง ความเงียบเหงาดึงดูดทั้งสองให้เข้าใกล้กัน ก่อนที่ปูมหลังอันแตกต่างจะแทรกตัวเข้าระหว่างพวกเขา
คลิปเสวนา “จาก Stonewall ถึง Pulse: ขบวนการปลดปล่อยหรือถูกกลืน?”และ “From Zero to All: สิทธิพลเมืองและขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิความหลากหลายทางเพศ”
พวกเธอมารวมตัวกันโดยมิได้นัดหมาย พวกเธอปลูกกัญชาแม้เจ้าหน้าที่รัฐจะถือว่าท้าทาย และพวกเธอประกาศก้องด้วยความเชื่อสุดใจว่า “สายเขียว” นี่แหละจะกอบกู้มวลมนุษยชาติ!
“มายา” เป็นเสือเบงกอลขวัญใจทั้งผู้ใหญ่และเด็กแห่งสวนสัตว์ในอิหร่าน วันหนึ่งเมื่อมายาได้ออกจากกรงเพื่อไปถ่ายหนัง สัญชาตญาณของมายาก็ถูกกระตุ้นและนำมาสู่การตั้งคำถามถึงสิทธิของมนุษย์ในการกักขังสัตว์ป่า