
About the Pink Cocoon
…พี่สาวของผมกำลังรอคลอดอยู่ในห้องคลอดสีชมพู ท่ามกลางความคาดหวังและการคาดเดาที่ผู้หญิงสี่ชั่วอายุคนในครอบครัวมีต่อเด็กทารกผู้ใกล้จะลืมตาดูโลก
ชื่อไทย : คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์
83 นาที / สหรัฐอเมริกา / 2013 / กำกับ: จอห์น มาลูฟ, ชาร์ลี ซิสเกล
1h 23min / USA / 2013 / Directors: John Maloof, Charlie Siskel
เรื่องราวแสนน่าอัศจรรย์บันดาลใจของสตรีลึกลับผู้ได้รับการขนานนามว่า “ช่างภาพสตรีตหญิงผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เพิ่งได้รับการค้นพบ”! …หนังเปิดเผยสุดยอดภาพถ่ายเปี่ยมชีวิตชีวาของพี่เลี้ยงเด็กนาม “วิเวียน ไมเออร์” ที่แม้จะบันทึกโลกใบนี้ไว้บนฟิล์มขาวดำนับแสนภาพ แต่กลับไม่เคยมีใครล่วงรู้เลยว่าเธอเป็นใคร และอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เธอต้องปิดบังอำพรางตนเองเช่นนั้น?
A documentary on the late Vivian Maier, a nanny whose previously unknown cache of 100,000 photographs earned her a posthumous reputation as one of the most accomplished street photographers.
รางวัล (Award)
ประเด็นสำคัญในหนัง
ความร่ำรวย ความยากจน คนชายขอบ
ภาพถ่ายของวิเวียน ไมเออร์จำนวนมากเป็นภาพคนไร้บ้าน คนชายขอบ ชาวบ้านยากจนที่เธอได้พบตามท้องถนนในนครใหญ่ ในหนังมีคนตั้งข้อสังเกตว่าอาจเพราะเธอเองก็มาจากสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมระดับล่าง จึงทำให้มีสายตาที่เห็นอกเห็นใจต่อผู้คนเหล่านี้ ขณะเดียวกันก็น่าสนใจว่า เธอเลือกจะทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับครอบครัวคนมีฐานะ ซึ่งทำให้เธอมีบ้านอยู่และมีเวลาว่างเหลือพอสำหรับการมาทำงานอดิเรกที่เธอชื่นชอบ นับเป็นความขัดแย้งที่น่าสนใจที่เราสังเกตได้จากชีวิตและงานของเธอ
การถ่ายภาพและการปิดบังตัวตน
วิเวียนพยายามปิดบังตัวเองด้วยหลายวิธี นอกจากนายจ้างและเพื่อน ๆ ของเธอจะไม่เคยรู้เลยว่าเธอมีอีกด้านเป็นช่างภาพ แม้แต่ร้านล้างรูปที่เธอไปใช้บริการก็ยังไม่รู้ชื่อนามสกุลที่แท้จริงของเธอ ฟังดูแล้วเหมือนเธอไม่ต้องการมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์ใด ๆ กับคนอื่น แต่ขณะเดียวกัน เธอกลับชอบถ่ายภาพคนในระยะใกล้ชิด สนใจอารมณ์ความรู้สึกและความทุกข์ยากของเพื่อนมนุษย์ เธออัดวิดีโอตอนตัวเองออกไปชวนคนอื่นพูดคุย และเธอยังชอบติดตามข่าวสารบ้านเมืองอีกด้วย บุคลิกที่ขัดแย้งกันเองนี้ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้วิเวียนเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจ
ความเป็นส่วนตัวและการเผยแพร่ผลงาน
คำถามหนึ่งที่เกิดขึ้นกับหลาย ๆ คนที่ได้เห็นงานของวิเวียนก็คือ ในเมื่อเธอมีฝีมือด้านการถ่ายภาพถึงขนาดนี้ แล้วทำไมเธอจึงเลือกจะปิดบังมันไม่ให้ใครรู้ ตลอดชีวิตเธอใฝ่ฝันถึงการได้รับการยอมรับและประสบความสำเร็จในฐานะช่างภาพบ้างหรือไม่ หากเธอยอมเปิดเผยงาน ชีวิตเธอจะสุขสบายกว่าที่เป็นอยู่หรือเปล่า เราไม่สามารถรู้คำตอบที่แน่ชัดได้ แต่สิ่งหนึ่งที่เราพอจะรู้ได้ก็คือ วิเวียนเลือกใช้การถ่ายภาพเป็นหนทางในการบรรเทาความทุกข์ของตัวเอง เธอทำงานศิลปะนี้ด้วยความจริงจังและไม่ประนีประนอม หรือเราอาจคิดเลยไปได้อีกว่า การที่งานของเธอไม่ได้เปิดเผยสู่สายตาของสาธารณชนและนักวิจารณ์ ก็อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอยังมีความเป็นส่วนตัวในการสร้างงานตามความพอใจของตนเอง โดยไม่ต้องเสี่ยงกับการตัดสินของคนอื่นก็ได้
ดูจบแล้วคุยอะไรกันดี
1. คุณแปลกใจมั้ยที่ไม่มีนายจ้างคนไหนของวิเวียนรู้เรื่องการถ่ายภาพของเธอเลย คุณคิดว่าเป็นเพราะอะไร
2. มีบางคนในหนังนำเสนอความคิดที่ว่า วิเวียนอาจมีอาการเจ็บป่วยทางจิตหรือมีบาดแผลในใจจากประสบการณ์ร้ายในวัยเด็ก และสิ่งเหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกับความสามารถหรือสไตล์การถ่ายภาพของเธอด้วย คุณเชื่อทฤษฎีนี้ไหม เพราะอะไร
3. จอห์น มาลูฟ ผู้กำกับร่วมของหนังเรื่องนี้ เป็นหนึ่งในคนแรก ๆ ที่ค้นพบผลงานของวิเวียน แต่เขาก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อยที่เขาถือครองสิทธิในภาพจำนวนมากของเธอไว้เสียเอง และยังถือวิสาสะนำมันออกเผยแพร่ด้วย คุณเห็นด้วยกับการกระทำของเขาไหม หรือคิดว่าภาพเหล่านี้ควรถูกปิดบังไว้ต่อไปตามที่เคยเป็นเมื่อครั้งวิเวียนยังมีชีวิตอยู่
4. ในชีวิตจริงของคุณเอง เคยมีเรื่องต้องปิดบังไว้ไม่ให้ใครรู้ (แบบที่วิเวียนปิดบังเรื่องการถ่ายภาพของเธอ) ไหม คุณเลือกจะปิดบังมันเองหรือต้องทำเพราะความจำเป็น และถ้าเลือกใหม่ได้ จะเปิดเผยมันไหมหรือจะปิดไว้ต่อไป เพราะอะไร
5. คุณคิดว่าอะไรคือจุดเด่นและความน่าสนใจของภาพถ่ายสตรีท
6. ถ้าคุณมีโอกาสได้ออกไปถ่ายภาพแนวสตรีทบ้าง คุณจะถ่ายภาพอะไรเป็นพิเศษ เพราะอะไร

…พี่สาวของผมกำลังรอคลอดอยู่ในห้องคลอดสีชมพู ท่ามกลางความคาดหวังและการคาดเดาที่ผู้หญิงสี่ชั่วอายุคนในครอบครัวมีต่อเด็กทารกผู้ใกล้จะลืมตาดูโลก

ในทศวรรษ 1980 “เซ็กส์” เป็นเรื่องต้องห้าม คนส่วนใหญ่ไม่คุยถึงมัน และสังคมยังคงมีคำบางคนที่ไม่สามารถพูดออกมาได้

จากนิยายชื่อเดียวกันของ ทาคายามะ มาโคโตะ เรื่องของ โคสุเกะ (เรียวเฮ ซูซุกิ) บรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นที่ตกหลุมรัก เรียวตะ (ฮิโอะ มิยาซาวะ) เทรนเนอร์ฟิตเนสส่วนตัวของเขาเอง ความเงียบเหงาดึงดูดทั้งสองให้เข้าใกล้กัน ก่อนที่ปูมหลังอันแตกต่างจะแทรกตัวเข้าระหว่างพวกเขา

สารคดีทั่วไปย่อมมีหน้าที่หลักในการนำเสนอความจริง แต่ถ้าเป็น ‘สารคดีเชิงสืบสวน’ (Investigative Documentary) แค่เสนอความจริงก็ยังไม่พอ ยังต้องขุดคุ้ยเจาะลึกไปให้ถึงเบื้องหลังของประเด็นที่ถูกปกปิดจากสายตาสาธารณชน ด้วยความหวังว่าจะล้วงจนเจอต้นตอของมันได้ในที่สุด

ชีวิตและศิลปะมหัศจรรย์ของชุมชนในอินเดียต้องสูญสลายเมื่อรัฐบาลสั่งไล่รื้อบ้านของพวกเขา

สารคดีที่ถ่ายทอดชีวิตชนเผ่าในเคนยาเหนือตลอด 4 ปี เรื่องราวของเด็กชายผู้เริ่มตั้งคำถามกับชะตาชีวิตของตนเอง ท่ามกลางวัฒนธรรมโบราณที่กำลังสั่นคลอนจากวิกฤตสภาพภูมิอากาศ

ชายวัยเกษียณในกรุงบูดาเปสต์ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในบ้านที่เต็มไปด้วยผลงานศิลปะของลูกสาวที่เขาไม่ได้คุยด้วยมานานหลายปี ความห่างเหินนี้ทำให้เขาต้องจมอยู่กับกองความทรงจำ ทั้งสไลด์ภาพถ่าย จดหมาย วิดีโอเทป และภาพวาดของลูกเมื่อครั้งยังเด็ก

‘กากี’ เป็นนางในนิทานพื้นบ้านที่ถูกเปรียบกับกลิ่นหอมของดอกไม้และงามเลิศจนใครเห็นเป็นต้องหลงใหล กากีได้อาศัยอยู่กับ ‘หน้าทอง’ เจ้าอาณาจักร มีอำนาจเหนือทุกสิ่งและหลงรักการมองกากีดุจประติมากรรมอันงามเลิศ จนมาวันหนึ่ง ‘หนวดแดง’ คู่เล่นหมากประหลาดได้หลงรักกากีเข้า จนเกิดโศกนาฏกรรมในเรื่องนี้

ภายในปี 2050 พื้นที่ส่วนใหญ่ของบังกลาเทศจะถูกน้ำท่วมถาวรและอาจทำให้ประชาชน 10-30 ล้านคนตามแนวชายฝั่งตอนใต้ต้องกลายเป็น “ผู้อพยพอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ”

ทาเอโกะใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบกับจิโร่ สามีของเธอ และเคตะ ลูกชายวัยเยาว์จากความสัมพันธ์ครั้งก่อน ทั้งสามอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ที่หันหน้าเข้าหาบ้านของครอบครัวสามี ซึ่งไม่เคยยอมรับเธออย่างเต็มใจนัก กระทั่งอุบัติเหตุภายในบ้านที่ไม่คาดฝันพรากชีวิตของเคตะไป

5 ปีที่แล้วในพื้นที่เวสต์แบงก์ตอนใต้ บาเซล อัดรา หนุ่มปาเลสไตน์ ได้พบกับ ยูวาล อับราฮัม นักข่าอิสราเอ …ทั้งคู่ไม่มีทางรู้เลยว่า การพบกันครั้งนั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่เปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล

ฮาจิเมะ พนักงานไปรษณีย์ในเกียวโต เป็นคนที่ “เร็วกว่าคนอื่นหนึ่งวินาทีเสมอ” เขาจะวิ่งก่อนเสียงปืนปล่อยตัว หัวเราะก่อนมุกจบ กดชัตเตอร์ก่อนคนในภาพจะพร้อม ฯลฯ ส่วนเรกะ นักศึกษาสาวที่แวะมาส่งจดหมายที่เคาน์เตอร์ของเขาทุกวันนั้นเป็นตรงกันข้าม เธอจะ “ช้ากว่าคนอื่นหนึ่งวินาทีเสมอ”