จดหมายฉบับหนึ่ง จะเก็บความคิดถึงได้นานเท่าไหร่…
ความคิดถึงของผู้ชายคนหนึ่ง นอนนิ่งอยู่ในซองจดหมายสิบฉบับที่ไม่เคยถูกเปิดอ่าน มันถูกส่งถึงผู้หญิงที่เขาเคยรัก เดินทางจากประเทศพม่าสู่ประเทศไทยและถูกซุกซ่อนไว้ลึกที่สุดจวบจนเวลาผ่านไปถึงครึ่งศตวรรษ
เมื่อ “ปิ่น” ได้พบจดหมายสิบฉบับจากพินัยกรรมของย่า ทำให้เธอตัดสินใจออกเดินทางไปยังประเทศพม่าเพื่อนำจดหมายเหล่านี้ไปเปิดอ่าน ณ ที่ที่มันถูกเขียนขึ้น ระหว่างการเดินทางปิ่นได้ขอร้อง”โมนาย” หนุ่มพม่าที่คุณย่าเขียนถึงในพินัยกรรมเป็นผู้นำทางเธอไปยังสถานที่บนจดหมายนั้น
เมื่อล้อรถเริ่มหมุนออกจากย่างกุ้ง ไม่มีใครรู้คำตอบล่วงหน้าจนกว่าจะได้เปิดอ่านหากความคิดถึงในกระดาษยังคงมีลมหายใจอยู่ บางทีจดหมายจากคนรักเก่าของย่าเหล่านี้ อาจทำให้ปิ่นได้เข้าใจอดีตที่ไม่เคยลืมของเธอและก้าวข้ามมันไปได้เสียที “…เพราะความคิดถึง ไม่เคยทำให้ลืมได้สักนาทีเดียว…”
When grandma told her that she has two lives in one Pin (Pilaiporn Supinchompoo) does’t understand right away. Her grandma left ten letters as inheritance- They have never been opened for half of a century. Grandma set a rule to read it in the location it has been written only. Pin packed a bag with her grandma’s ashes to make a journey to a land she never imagined herself to be-Myanmar.
Maybe these unexpected letters will help guide her out of her complicated life.
In Myanmar, Pin meets Kyaw Kyaw (Sai Sai Kham Leng) who is musician and the only soul in Myanmar who knew her grandma. Pin set a rule for him on this journey not to flirt with her- they have to be just friends and nothing more. Kyaw Kyaw accepts the rule knowing he can’t keep it.
The journey moves on to uncover places which her grandma left untold. They are love letters from a Burmese gentleman who loves her grandma so deeply. Why did she never opened them and why did she keep all these secrets. The grand daughter can’t stop and she has to move on even if the story will break her heart again.
2016 / กำกับ : ชาติชาย เกษนัส / แสดง : Sai Sai Kham Leng, พิไลพร สุปินชุมภู, Nay Toe, Wutt Hmone Shwe Yi,
อัษฎา พานิชกุล, เดือนเต็ม สาลิตุล
ในปี 2022 พ่อของผู้กำกับตัดสินใจขายและเก็บกวาดบ้านเก่าของครอบครัวในไถจง ซึ่งหมายความว่าอพาร์ตเมนต์ของครอบครัวในไทเปต้องถูกเคลียร์อย่างเร่งด่วนเพื่อหาที่ว่าง ผลที่ตามมาคือศึกในบ้าน ระหว่างพ่อจอมสบาย ๆ ที่ชอบล่าของลดราคา แม่ที่ไม่อาจทำใจทิ้งอะไรได้ และพี่น้องสองคนที่กลายเป็นสาวกวิธีจัดบ้านของมาริเอะ คนโด กูรูด้านการจัดระเบียบ
ลึกเข้าไปในเทือกเขาอูราลของรัสเซีย หนึ่งในพื้นที่ที่ปิดลับที่สุดของประเทศ อาคารร้างและภูมิประเทศที่ถูกทิ้งว่างเปล่ายังเก็บความทรงจำของสถานที่ลึกลับซึ่งสร้างขึ้นตามคำสั่งของสตาลิน ชาวบ้านเล่าถึงเหตุการณ์ประหลาดและหมู่บ้านที่หายไป บางคนเพิ่งเปิดปากเป็นครั้งแรก
เครื่องจักรเรียนรู้ที่จะมองเห็นโลกได้อย่างไร เบื้องหลังรถยนต์ไร้คนขับที่ทดสอบบนท้องถนนในประเทศซีกโลกเหนือ คือแรงงานออนไลน์รายย่อยในประเทศซีกโลกใต้ อย่างเวเนซุเอลา เคนยา และฟิลิปปินส์ ที่ใช้เวลาหลายชั่วโมงลากเส้นและติดป้ายกำกับคนเดินถนน รถยนต์ และป้ายจราจรทุกชิ้นในภาพถนน เพื่อให้ปัญญาประดิษฐ์จดจำสิ่งเหล่านั้นได้
ในทศวรรษ 1950 ทหารอเมริกันถูกส่งไปประจำการใกล้จุดทดลองระเบิดปรมาณูในชั้นบรรยากาศโดยเจตนา เพื่อสังเกตการระเบิดและผลกระทบของมัน หลายสิบปีต่อมา “ทหารผ่านศึกปรมาณู” กลุ่มสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ทำลายความเงียบที่เก็บงำมากว่า 40 ปี เพื่อบอกเล่าสิ่งที่พวกเขาได้เห็น ได้รู้สึก และต้องทนทุกข์
ชายผู้มีการศึกษาสูงสามคน แคสเปอร์ (24 ปี นักศึกษา) ฮิวโก (35 ปี นักเขียน) และเบน (44 ปี ที่ปรึกษาการเงิน) พูดอย่างเปิดเผยถึงการใช้ชีวิตกับความรู้สึกทางเพศต่อเด็กที่พวกเขาไม่เคยลงมือกระทำ แรงดึงดูดทางเพศของพวกเขาขัดแย้งอย่างรุนแรงกับความเชื่อทางศีลธรรมที่ยึดถือด้วยเหตุผล
อับดีวาฮับ อาลี เกิดในโซมาเลียและปัจจุบันอาศัยอยู่ในเนเธอร์แลนด์ อดีตของเขาเต็มไปด้วยสงครามกลางเมือง ความรุนแรง และอาชญากรรม เขาร่วมมือกับเดาเวอ ไดก์สตรา เพื่อนบ้านที่เป็นคนทำหนังและศิลปินด้านวิชวลเอฟเฟกต์ จำลองช่วงเวลาสำคัญในชีวิตของเขาขึ้นใหม่ในสตูดิโอเทคนิคพิเศษ ด้วยฉากกรีนสกรีน โมเดลจิ๋ว และเทคนิคทำมือแบบสนุก ๆ
นายาคือหมาป่าตัวเมียวัยเยาว์ที่สวมปลอกคอ GPS ซึ่งเดินเท้าจากเยอรมนีตะวันออกไปจนถึงเบลเยียม และกลายเป็นหมาป่าป่าตัวแรกที่มีผู้พบเห็นในเบลเยียมในรอบราวหนึ่งศตวรรษ การมาถึงของมันกลายเป็นข่าวพาดหัว ทุกย่างก้าวถูกติดตาม ถ่ายภาพ และพูดถึง จนกระทั่งเรื่องราวของมันพลิกผันไปอย่างลึกลับ
ล่ามสามคนที่เคยทำงานในศาลอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ICTY) ณ กรุงเฮก ย้อนนึกถึงหลายปีที่พวกเขาถ่ายทอดคำให้การของพยาน เหยื่อ และผู้กระทำผิดในสงครามยูโกสลาเวีย ในห้องพิจารณาคดี งานของพวกเขาต้องการความเป็นกลางอย่างสมบูรณ์ ไม่มีที่ว่างให้อารมณ์หรือประวัติส่วนตัว ซึ่งบางคนก็มีรากอยู่ในความขัดแย้งเดียวกันนั้น