“ผมนับถือลัทธิมาร์กซ์หมดทั้งใจ” – แบร์นาโด แบร์โตลุชชี่

แบร์นาโด แบร์โตลุชชี่ เป็นคนทำหนังที่พูดเรื่องสังคมและการเมืองในหนังเสมอ ไม่ว่าจะ Before the Revolution (1964) ซึ่งว่าด้วยเคอมมิวนิสต์ในอิตาลี, The Last Emperor (1987) การเปลี่ยนแปลงการปกครองครั้งใหญ่ในจีน, The Conformist (1970) นายตำรวจยุคฟาสซิสม์อิตาลี หรือ The Dreamers (2003) ที่มีฉากหลังเป็นการปฏิวัติโดยนักศึกษาชาวฝรั่งเศส แบร์โตลุชชี่ไม่เคยปิดบังว่าเขาสนใจและฝักใฝ่การเมืองสังคมโลก ทั้งยังพร้อมจะถ่ายทอดมันผ่านศิลปะอันสวยงามของโลกภาพยนตร์

“ผมนับถือลัทธิมาร์กซ์หมดทั้งใจ หมดทั้งความหลงใหล หมดทั้งความหวังที่ชนชั้นกลาง (bourgeois) สักคนหนึ่งจะมีให้แก่ลัทธิมาร์กซ์ได้” เขาว่า “ความเจ็บปวดร้าวรานอย่างหนึ่งของการเป็นชนชั้นกลางก็คือ พวกเขารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่สิ้นหวังและรู้สึกผิดอยู่เสมอ

“ประเด็นของชนชั้นกลางจึงเป็นเรื่องที่ผมอยากสำรวจมาตลอด ทั้งใน Agonia (ตอนหนึ่งในหนังสั้นรวมผู้กำกับเรื่อง Love and Anger ปี 1969), The Spider’s Stratagem (1970) หรือ The Conformist… ทั้งหมดนี้เป็นหนังว่าด้วยความตายของชนชั้นกลางทั้งนั้น”

แบร์โตลุชชี่สนใจการเมืองฝั่งซ้าย และเมื่อเกิดเหตุการณ์ปฏิวัติเดือนพฤษภาคมปี 1968 ในฝรั่งเศส เขาก็ได้กลายมาเป็นหนึ่งในผู้เคลื่อนไหวเรียกร้องความเท่าเทียมและประกาศตัวเป็นสมาชิกองค์กรคอมมิวนิสต์ “ผมเข้ามาเป็นสมาชิกเพราะเข้าใจดีว่าเหตุการณ์เดือนพฤษภาคม 68 นั้นเป็นยังไง ผมเข้าใจความรู้สึกของพวกปัญญาชน คนทำหนัง ของเพื่อนผมที่ออกตัวเคลื่อนไหวต้านคอมมิวนิสต์ ทั้งหมดเลย”

ประเด็นนี้ถูกสำรวจอย่างละเอียดและดุเดือดใน The Dreamers ซึ่งทันทีที่ออกฉาย นอกจากฉากเซ็กซ์เร่าร้อนจนคนแทบช็อคคาโรง ทัศนคติด้านการเมืองของแบร์โตลุชชี่ก็ยังถูกนักวิจารณ์นำมาเทียบเคียงกับเหล่าตัวละครอย่าง เทโอ (หลุยส์ การ์เรล) หนุ่มน้อยผู้หลงใหลในการปฏิวัติและเชื่อว่าการตอบโต้ด้วยความรุนแรงคือคำตอบ แต่ก็ถูกคัดค้านโดย แมตทิว (ไมเคิล พิตต์) เพื่อนชาวอเมริกันที่กำลังหลงรัก อิซาเบลล์ (เอวา กรีน) น้องสาวฝาแฝดของเทโอที่มีสัมพันธ์ประหลาดกับพี่ชายของตัวเอง

และทั้งหมดนี้ -ไม่ว่าจะเรื่องความสัมพันธ์หรือการเมือง- ได้นำทั้งสามไปสู่ปากเหวอันน่าตระหนกของการเปลี่ยนแปลงในที่สุด

The Dreamers เป็นหนังที่ถูกยกมาศึกษาบ่อยครั้ง ในแง่ที่มันพูดเรื่องการเมืองอย่างเซ็กซี่และเปี่ยมด้วยเหลี่ยมมุมคมคาย ทั้งยังใช้อธิบายมนุษย์และสังคมได้เสมอไม่ว่าเวลาจะผ่านมากี่ปี 

(เรียบเรียงโดย พิมพ์ชนก พุกสุข)

หนังที่เกี่ยวข้อง
บทความอื่นที่คุณอาจสนใจ

จอห์น โลน กับ “ความอ้างว้างของจักรพรรดิ” ใน The Last Emperor

จอห์น โลน คือนักแสดงชาวฮ่องกงที่แบร์โตลุชชีคว้าตัวให้มารับบทเป็นจักรพรรดิผู่อี๋ใน The Last Emperor ซึ่งความสามารถของโลนผู้เคี่ยวกรำตัวเองอย่างหนักตั้งแต่เด็กด้วยการเข้าเรียนที่โรงละครปักกิ่งเมื่ออายุได้ 7 ขวบก็ตอบรับกับสเกลมหึมาของหนังได้เป็นอย่างดี
[…]

5 ข้อยืนยันความยิ่งใหญ่ยากหาใครเทียบของ The Last Emperor

ความยิ่งใหญ่แบบไหน และจิตวิญญาณแบบใด จึงทำให้หนังคลาสสิกตลอดกาลเรื่องนี้เป็นที่กล่าวขวัญว่า เป็นหนังซึ่ง "ไม่มีทางทำได้อีกแล้วในยุคปัจจุบัน"?

อีวา กรีน กับ The Dreamers : บทพิสูจน์ความใจถึงพึ่งได้!

The Dreamers เป็นหนังเรื่องแรกของ อีวา กรีน ซึ่งทำให้เธอแจ้งเกิดทันทีในวัย 23 ปี ด้วยบท “อิซาเบลล์” สาวลูกครึ่งฝรั่งเศส-อังกฤษผู้เก็บงำความในใจลี้ลับไว้ภายใต้บุคลิกร้อนแรง

“2 ปีก่อนหน้า […]

“ผมนับถือลัทธิมาร์กซ์หมดทั้งใจ” – แบร์นาโด แบร์โตลุชชี่

แบร์นาโด แบร์โตลุชชี่ เป็นคนทำหนังที่พูดเรื่องสังคมและการเมืองในหนังเสมอ ไม่ว่าจะ Before the Revolution (1964) ซึ่งว่าด้วยเคอมมิวนิสต์ในอิตาลี, The […]

Load More Posts