บัณฑิต อาร์ณีญาญ์ นักเขียนหนังแปลผู้ถูกจับกุมในมาตรา 112 ถึง 4 ครั้ง ได้รับการปล่อยตัว 2 ครั้งโดยเหตุผลว่าเขามีปัญหาทางจิต อีก 2 คดียังคงอยู่ในชั้นศาล สารคดีใช้วิธีการเล่าโดยนำงานเขียนของบัณฑิตมาผสมผสานเข้ากับเรื่องราวในชีวิตจริง
Bandhit Arneeya is a Thai writer and translator. He was charged under Act 112 (Thai Lèse-majesté) four times. He was released twice having been treated as a mental patient. Two charges are still pending in the courts. This story is narrated cross the boundary between fact and fiction, from his work and his personal story.
“โซฟี” เด็กหญิงวัย 11 ปีใช้เวลาแห่งความสุขกับพ่อของเธอในรีสอร์ตที่ประเทศตุรกี มันอาจเป็นวันหยุดครั้งสุดท้ายที่ทั้งคู่ได้อยู่ร่วมกัน ยี่สิบปีต่อมาเธอย้อนรำลึกถึงความทรงจำสีจางคราวนั้นและพยายามปะติดปะต่อเพื่อทำความเข้าใจตัวตนและความเจ็บปวดของผู้ชายคนนี้
หากคุณเดินเข้าไปในโรงภาพยนตร์ที่ประกาศว่าฉาย “หนังสารคดี” คุณควรคาดหวังว่าจะได้เห็นอะไรบนจอ? หนังที่บันทึกความจริงอย่างตรงไปตรงมา? หนังที่ถ่ายทอดความเห็นโดยหวังจะเปลี่ยนมุมมองของคุณ? หนังที่คนทำหยิบโลกแห่งความเป็นจริงมาเล่าใหม่ให้เต็มไปด้วยอารมณ์? ทั้งหมดนี้อาจถือเป็นหนังสารคดีทั้งสิ้น และโลกนี้ยังมีวิธีนำเสนอความจริงอีกมากมายที่ท้าทายคำนิยามอยู่เสมอ
สารคดีทั่วไปย่อมมีหน้าที่หลักในการนำเสนอความจริง แต่ถ้าเป็น ‘สารคดีเชิงสืบสวน’ (Investigative Documentary) แค่เสนอความจริงก็ยังไม่พอ ยังต้องขุดคุ้ยเจาะลึกไปให้ถึงเบื้องหลังของประเด็นที่ถูกปกปิดจากสายตาสาธารณชน ด้วยความหวังว่าจะล้วงจนเจอต้นตอของมันได้ในที่สุด
จากนิยายหลอนประสาทเรื่องสำคัญแห่งศตวรรษที่ 20 ของ วิลเลียม เอส. เบอร์โรส์ ที่ว่ากันว่า “ไม่มีทางทำเป็นหนังได้” กลายมาเป็นหนังที่ใครได้ดูก็ยากจะลืมลงของ เดวิด โครเนนเบิร์ก
เรื่องราวความสัมพันธ์ยาวนานกว่า 12,000 ปีของ “มนุษย์” กับ “เมล็ดพืชพันธุ์” และการต่อสู้แย่งชิงมันระหว่างคนตัวเล็กๆ กับบรรษัทยักษ์ใหญ่
หนุ่มชาวจีนไปเรียนต่อด้านภาพยนตร์ที่สหรัฐอเมริกาและผูกมิตรกับชายไร้บ้านชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ก่อนจะเกิดคำถามเกี่ยวกับมิตรภาพอันแปลกประหลาดและจริยธรรมของการทำสารคดีของตนเอง
สารคดีที่พาเราเข้าไปสัมผัสชีวิตประจำวันภายในศูนย์จิตเวชเด็กและวัยรุ่นของประเทศออสเตรีย พบกับนักบำบัดผู้ทุ่มเท ผู้ปกครอง และผู้ป่วยที่เชื่อมโยงกันด้วยความปรารถนาจะรู้สึก “เหมือนคนอื่น ๆ”
เรื่องราวของผู้จัดการคลับข้ามเพศวัยปลายหกสิบ และทหารข้ามเพศผู้ล่วงลับ สะท้อนถึงการเลือกปฏิบัติต่อกลุ่ม LGBTQ+ และผู้คนชายขอบที่ดำรงอยู่มาทุกยุคทุกสมัยในเกาหลีใต้