บัณฑิต อาร์ณีญาญ์ นักเขียนหนังแปลผู้ถูกจับกุมในมาตรา 112 ถึง 4 ครั้ง ได้รับการปล่อยตัว 2 ครั้งโดยเหตุผลว่าเขามีปัญหาทางจิต อีก 2 คดียังคงอยู่ในชั้นศาล สารคดีใช้วิธีการเล่าโดยนำงานเขียนของบัณฑิตมาผสมผสานเข้ากับเรื่องราวในชีวิตจริง
Bandhit Arneeya is a Thai writer and translator. He was charged under Act 112 (Thai Lèse-majesté) four times. He was released twice having been treated as a mental patient. Two charges are still pending in the courts. This story is narrated cross the boundary between fact and fiction, from his work and his personal story.
เมื่อพูดถึง “สารคดี” หลายคนอาจนึกถึงภาพคนนั่งให้สัมภาษณ์หน้ากล้อง เสียงบรรยายเหตุการณ์ อินโฟกราฟิกนำเสนอข้อมูล ฯลฯ แต่จริง ๆ แล้วหนังสารคดีสามารถใช้ศิลปะแห่งการเล่าเรื่องด้วยภาพและเสียงได้หลากหลายไม่ต่างจากหนังกลุ่มอื่น เราลองมาดูตัวอย่างที่น่าสนใจกัน
ยุพินและเพื่อนมักให้เวลาไปกับการเต้นหน้าเวทีหมอลำมากกว่าการเรียน วันหนึ่งยุพินพบรักกับ สิงโต หนุ่มหล่อที่ขายสร้อยงานวัดแต่เขาก็หายไปจากชีวิตแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้ สวรรค์ หมอแคนประจำโรงเรียนเข้ารักษาแผลใจเธอทันที
สารคดีงดงามของ อานเญส วาร์ดา ที่สำรวจชีวิตในโลกยุคสมัยใหม่ของเหล่า “นักเก็บ” ผู้ดำรงเลี้ยงชีพด้วยการเก็บสิ่งของทั้งหลายซึ่งถูกสังคมโยนทิ้ง
ตีแผ่กลคอร์รัปชั่นและเกมการเมืองที่ถีบให้บริษัทพลังงานยักษ์ใหญ่ต้องล้มละลายในปีเดียว
เกาะติดกระบวนการคัดเลือกและขั้นตอนวิวาทะสุดเดือดของบรรดาอาจารย์ ในอันจะเฟ้นหานักศึกษารุ่นใหม่เข้าสู่ “ลา เฟมีส” โรงเรียนหนังชั้นนำสุดเข้มแห่งปารีส
ในทุกความขัดแย้งมีความซับซ้อน และหากความขัดแย้งนั้นนำมาซึ่งความสูญเสีย คนที่จะเจ็บปวดที่สุดก็หนีไม่พ้นคนธรรมดาตัวเล็กตัวน้อยเสมอ …หนึ่งในสารคดีที่สะท้อนประเด็นนี้ได้อย่างแหลมคมก็คือ Holding Liat
โอลกา ลูคอฟนีโควา เดินทางกลับบ้านไม้เก่าของครอบครัวในชนบทมอลโดวาพร้อมกล้อง เพื่อเผชิญหน้ากับ ‘ลุงตูดอร์’ ชายชราที่ทุกคนในบ้านรักและไว้ใจ ผู้เป็นเจ้าของบาดแผลวัยเด็กที่เธอเก็บงำเงียบมานานถึง 20 ปี — สารคดีสั้นเจ้าของรางวัลหมีทองคำจากเทศกาลหนังเบอร์ลิน