Diary of a Purse Fucker เป็นหนังที่ทำขึ้นจากบันทึกของชายนิรนามสองคนในช่วงมกราคม-กุมภาพันธ์ปี 2020 เรื่องเกี่ยวกับคนที่ชอบมีอะไรกับกระเป๋า / ไวรัสโคโรนา / พรรคการเมือง / ผิวหนัง / น้ำอสุจิ / ปลาที่ตายไปแล้วครึ่งนึง / กรุงเทพฯ และประเทศนี้
Diary of a Purse Fucker is a film based on diaries from two anonymous men which written around January-February 2020. It’s the story about a man who like to has sex with purse, coronavirus, political parties, skin, semen, the half dead fish, Bangkok and this country.
เมื่อพูดถึง “สารคดี” หลายคนอาจนึกถึงภาพคนนั่งให้สัมภาษณ์หน้ากล้อง เสียงบรรยายเหตุการณ์ อินโฟกราฟิกนำเสนอข้อมูล ฯลฯ แต่จริง ๆ แล้วหนังสารคดีสามารถใช้ศิลปะแห่งการเล่าเรื่องด้วยภาพและเสียงได้หลากหลายไม่ต่างจากหนังกลุ่มอื่น เราลองมาดูตัวอย่างที่น่าสนใจกัน
สำรวจวิกฤติซีเรียผ่านชีวิตสองครอบครัวในค่ายลี้ภัยผู้ไม่อาจหยั่งรู้อนาคตของตนแม้เพียงนิด
ตึก Zhongshan ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นหอประชุมสาธารณะ ที่นี่เองที่เป็นที่ที่กองกำลังญี่ปุ่นยอมจำนนอย่างเป็นทางการเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1945 สิ้นสุดระยะเวลาห้าสิบเอ็ดปีที่ไต้หวันตกอยู่ภายใต้การยึดครองของไต้หวัน
‘กากี’ เป็นนางในนิทานพื้นบ้านที่ถูกเปรียบกับกลิ่นหอมของดอกไม้และงามเลิศจนใครเห็นเป็นต้องหลงใหล กากีได้อาศัยอยู่กับ ‘หน้าทอง’ เจ้าอาณาจักร มีอำนาจเหนือทุกสิ่งและหลงรักการมองกากีดุจประติมากรรมอันงามเลิศ จนมาวันหนึ่ง ‘หนวดแดง’ คู่เล่นหมากประหลาดได้หลงรักกากีเข้า จนเกิดโศกนาฏกรรมในเรื่องนี้
เทศกาลหนังสารคดีนานาชาติยามากาตะ (YIDFF) ชวนคนทำสารคดีทั่วเอเชียนำโปรเจ็กต์ที่ยังไม่เสร็จเข้าร่วมโปรแกรม “Yamagata Rough Cut!”
ภายใต้นโยบายสงครามยาเสพติดของประธานาธิบดี โรดรีโก ดูแตร์เต ฟิลิปปินส์ต้องพบเห็นการล่าสังหารชาย หญิง และเด็กกว่า 20,000 คน คำถามในใจของพวกเขาคือ เหตุใดจึงมีแต่คนยากจนและผู้ใช้ยาเสพติดที่ถูกข่มขู่คุกคามและฆาตกรรม?
สารคดีเรื่องนี้พาเราไปเฝ้าดูความใส่ใจทุ่มเทอย่างจริงจังของเหล่าพนักงานและอาสาสมัคร ซึ่งมุ่งหวังฝึกฝนให้สัตว์เลี้ยงตัวจ้อยไร้บ้านได้รับการฟื้นฟูและเตรียมพร้อมสำหรับโอกาสที่จะได้กลับไปอยู่กับมนุษย์คนใหม่
สารคดีลูกผสมรวบรวมเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในภาคอีสาน ดินแดนแห่งการนองเลือดและน้ำตา