The Piano Teacher
เอริกาเป็นครูสอนเปียโน อายุ 40 กว่าและยังอยู่บ้านเดียวกับแม่ วิธีหนีอิทธิพลของแม่คือการเข้าโรงหนังโป๊ จนวันหนึ่งทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปเมื่อชายหนุ่มคนนี้ปรากฏตัวขึ้น…
1 ชม. 17 นาที / เดนมาร์ก / 2021 / กำกับ: อันเดรียส ดาลสการ์ด
1h 17min / Denmark / 2012 / Director: Andreas Dalsgaard
50% ของประชากรโลกอาศัยอยู่ใน “เมือง” และจะเพิ่มเป็นถึง 80% ภายในปี 2050 แต่เราพัฒนาเมืองให้เหมาะสมกับมนุษย์จริงหรือ? หนังสำรวจการพัฒนาในเดนมาร์ก, แอลเอ, นิวยอร์ก, จีน, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และอินเดีย พร้อมเสนอแนวคิดใหม่ผ่านสายตาสถาปนิก ยาน เกห์ล ว่า เมืองที่เห็นค่าของผู้คนควรมีหน้าตาอย่างไร
50% of the world’s population lives in urban areas. By 2050 this will increase to 80%. Life in a mega city is both enchanting and problematic. Today we face peak oil, climate change, loneliness and severe health issues due to our way of life. But why? The Danish architect and professor Jan Gehl has studied human behavior in cities through 40 years. He has documented how modern cities repel human interaction, and argues that we can build cities in a way, which takes human needs for inclusion and intimacy into account. THE HUMAN SCALE meets thinkers, architects and urban planners across the globe. It questions our assumptions about modernity, exploring what happens when we put people into the center of our planning.
ประเด็นสำคัญในหนัง
ดูจบแล้วคุยอะไรกันดี
เอริกาเป็นครูสอนเปียโน อายุ 40 กว่าและยังอยู่บ้านเดียวกับแม่ วิธีหนีอิทธิพลของแม่คือการเข้าโรงหนังโป๊ จนวันหนึ่งทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปเมื่อชายหนุ่มคนนี้ปรากฏตัวขึ้น…
ทำความเข้าใจวิกฤติน้ำด้วยการร่วมออกเดินเป็นระยะทางไกลถึง 200 ไมล์เพื่อค้นหาความหวังและหนทางเยียวยา พบปะแลกเปลี่ยนความเห็นกับบุคคลสำคัญด้านนิเวศวิทยา, ชนพื้นเมือง และชาวเพอร์มาคัลเจอร์ผู้กำลังตั้งคำถามต่อการบริโภคทรัพยากรของมนุษย์

เมื่อตอลีบันประกาศตั้งค่าหัว ฮัสซัน ฟาซีลี เขาก็ต้องหนีเอาชีวิตรอดพร้อมภรรยาและลูกสาวสองคนโดยไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าจะมีอนาคตเช่นใดรออยู่

เรื่องราวหลากหลายแง่มุมสุดท้าทายของผลงาน “แบงค์ซี” สตรีตอาร์ตที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นงานเถื่อนใต้ดิน แต่กลับกลายผันตัวเป็นงานราคาแพงหูฉี่ที่ถูกค้าขายกันในตลาดมืดอย่างน่ากังขา

สารคดีแนวสังเกตการณ์ที่มี “ดาราเอก” ชื่อ ลูมา มาขโมยหัวใจคนดู มันคือวัวพันธุ์โฮลสไตน์หมายเลข 1129 ที่กล้องเข้าไปติดตามชีวิตประจำวันในระยะใกล้ แม้ว่าเราจะได้เห็นลูมากับเพื่อนวัวใช้ชีวิตอันแสนซ้ำซากจำเจโดยมีจุดหมายเดียวคือการเป็นส่วนหนึ่งในห่วงโซ่อาหารของมนุษย์

ชีวิตอันแสนมหัศจรรย์ของ ดร.รูธ เวสต์ไฮเมอร์ ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่เป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในสงครามโลกครั้งที่ 2 และกลายมาเป็นผู้บุกเบิกรายการ “ตอบปัญหาทางเพศ” ให้กับสื่อวิทยุและโทรทัศน์ในอเมริกา

จากหนังสือของ นาโอคิ ฮิงาชิดะ เด็กผู้มีภาวะออทิสติกซึ่งเขียนบอกเล่าความรู้สึกของเขาให้โลกเข้าใจ กลายมาเป็นสารคดีที่ผสมผสานข้อความเหล่านั้นเข้ากับเรื่องราวของอีกหลากหลายชีวิตที่เผชิญภาวะเดียวกันนี้
สารคดีที่บอกเล่าด้วยภาพขาวดำและปราศจากบทพูดเรื่องนี้ติดตามแม่หมูชื่อ “กุนดา” วัวสองตัว และไก่ขาเดียวตัวหนึ่ง
งานจำนวนมากที่เราทำกันอยู่ทุกวันนี้จะสูญหายไปภายในเวลาไม่กี่สิบปี เมื่อถึงวันที่เทคโนโลยีและเอไอเข้ามาแทนที่แล้วมนุษย์ไม่มีงานทำ …เราจะมีชีวิตกันต่อไปอย่างไร?

อิเมลดา มาร์กอส เป็นอดีตสตรีหมายเลขหนึ่งของฟิลิปปินส์คือผู้ทรงอิทธิพลทางการเมือง และโด่งดังจากวิถีชีวิตหรูหรา สารคดีพาเราสำรวจความอื้อฉาวในตำนานของเธอ
ส่วนผสมของสารคดีครอบครัวกับหนังฟิกชั่นสะเทือนอารมณ์ ถ่ายทอดความรู้สึกหมดจดในความเปราะบางของต้นไม้ ความแข็งแกร่งของสายน้ำ ในการกลับมาของลูกชาย การตายของพ่อ การเดินทางไปพบพ่ออีกครั้ง
31 มีนาคม 2018 “นิโคล ปาชินเนียน” อดีตนักข่าวและสส. ประกาศลงเฟซบุ๊กไลฟ์ว่า เขาจะเริ่มต้นการเดินเท้าประท้วงเป็นเวลา 14 วัน เพื่อยับยั้งแผนการครองอำนาจสมัยที่ 3 ของปธน. เผด็จการ แซร์ช ซาร์กซียัน แห่งอาร์เมเนียให้ได้
ยินดีต้อนรับสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน หรือ “สาธารณรัฐพลาสติก” ประเทศที่นำเข้าขยะกว่าสิบล้านตันต่อปีจากเหล่าประเทศพัฒนาแล้วทั่วโลก จนกลายเป็นประเทศนำเข้าขยะพลาสติกมากที่สุดในโลก
อี้เจีย เป็นเด็กหญิงวัย 11 ปีผู้ไม่เคยมีโอกาสไปโรงเรียน เธอรู้จักโลกใบนี้ผ่านการใช้ชีวิตกลางกองขยะขนาดใหญ่ร่วมกับพ่อแม่ผู้เป็นคนงานในโรงงานรีไซเคิลที่ตั้งห่างไกลมากจากบ้านของเธอ ส่วน คุ่น เป็นเจ้าของโรงงานแห่งนี้ที่มุ่งมั่นทำงานหนักด้วยความหวังถึงชีวิตที่ดีกว่า หนังติดตามชีวิตสองครอบครัวนี้ที่มีวิถีความเป็นอยู่แตกต่างกัน ทว่าทุกคนล้วนต้องเผชิญกับโลกสมัยใหม่ซึ่งเต็มไปด้วยขยะและการทำลายสิ่งแวดล้อมอันไร้ที่สิ้นสุด
Plastic China ถูกทางการจีนสั่งห้ามฉายในเดือนมกราคม ปี 2018
Yi Jie is eleven years old. She is the eldest daughter of Peng, a worker in Kun’s plastic waste household-recycling workshop – one of five thousand in the region. Kun and Peng’s families live with each other among mountains of plastic as they sort through it by hand. The toll it takes on their physical health and wellbeing is clear. As the leading importer of plastic waste, China receives ten million tons per year from most of the developed countries around the world, relying on rural workers to process it. The landscapes in this frank, poignant documentary tell a universal story of social inequality.
รางวัล
สารคดีเรื่องนี้ตีแผ่ปัญหาที่เกิดขึ้นในประเทศจีน เมื่อครั้งเป็นแหล่งรับขยะพลาสติกจากประเทศตะวันตกจำนวนมหาศาล โดยผลกระทบเหล่านั้นตกอยู่กับกลุ่มผู้ใช้แรงงานในโรงงานรีไซเคิล โดยเฉพาะเด็ก ๆ ซึ่งทั้งต้องใช้ชีวิต กิน เล่น นอน อยู่ท่ามกลางขยะพิษ ใช้เศษหนังสือพิมพ์เป็นที่เล่น ใช้ใบปลิวและนิตยสารเก่าเป็นตำราเรียน ฯลฯ แลกกับค่าแรงต่ำเตี้ยที่ไม่เพียงพอต่อการยกระดับชีวิตหรือการพาเด็ก ๆ เหล่านี้เข้าสู่ระบบการศึกษาได้เลย
มีหลายฉากในหนังที่เราเห็นผู้คนในโรงงานใช้ชีวิตอยู่กับทั้งขยะและมลพิษที่เกิดจากกระบวนการรีไซเคิลพลาสติก ทั้ง คุ่น เจ้าของโรงงานเกิดเนื้องอกที่อาจเกี่ยวข้องกับงานของเขาโดยตรง (และเขาปฏิเสธที่จะไปหาหมอเพราะกลัวจะได้ยินผลในทางร้าย), เผิง คนงานติดเหล้า ซึ่งอาจเกิดจากภาวะความเครียดและความยากจน ไปจนถึงสภาพแหล่งน้ำใกล้โรงงานที่มีปลาตายลอยน้ำ อันอาจเป็นผลจากมลพิเศษในสิ่งแวดล้อม
คุ่น เจ้าของโรงงานรีไซเคิลขยะพลาสติกในหนัง เปิดเผยในฉากหนึ่งว่าเสียใจที่ตอนเด็กไม่สนใจการเรียน ปัจจุบันเขาจึงพยายามผลักดันให้ลูก ๆ ได้เรียนโรงเรียนดี ๆ ด้วยความหวังว่าจะได้มีอนาคตสดใสกว่าเขา นอกจากนั้นเขายังพยายามกระตุ้นให้ เผิง คนงานของเขา ยอมให้เขาอุปการะส่ง อี้เจี่ย (ลูกสาวของเผิง) เข้าโรงเรียนด้วย แต่เผิงปฏิเสธและวางแผนจะเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อพาอี้เจี่ยไปเรียนฟรีที่นั่นแทน เหตุการณ์เหล่านี้สะท้อนถึงปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา ที่คนมีเงินเท่านั้นจึง “ได้เรียน” ส่วนคนยากจนต้องตกอยู่ในวังวนของการเข้าไม่ถึงโอกาสที่จะได้ยกระดับชีวิตของตนตลอดไป
ชื่อหนัง “Plastic China” ไม่แค่สื่อถึงการเป็นสังคมอุดมพลาสติกของจีนเท่านั้น แต่ยังอาจหมายถึงการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจแบบ “ปลอม ๆ” จีนด้วย เราเห็นคุ่นกับครอบครัวใฝ่ฝันอยากมีรถใหม่หรูหรา เพื่อจะได้ขับมันไปอวดให้คนในชุมชนได้เห็นฐานะ ขณะที่อีกด้านเราก็ได้เห็นว่าโรงงานรีไซเคิลของเขายังประสบปัญหาในความเป็นจริง นอกจากนั้น เรายังรับรู้ได้ถึงความเหลื่อมล้ำสูงลิบของประเทศจีน ที่ด้านหนึ่งกำลังเติบโตมั่งคั่งในระดับโลก ทว่าอีกด้านกลับยังมีผู้คนที่ยากจนข้นแค้นจนไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้เรียนหนังสือและมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี

เมื่อแบรนด์แฟชั่นยักษ์ใหญ่ไล่ลูกจ้างออกอย่างสุดเอาเปรียบ และนักข่าวหนุ่มตัวแสบผู้รักความยุติธรรมไม่อาจทนดูได้ …ปฏิบัติการสุดเจ้าเล่ห์เพื่อ “เอาคืน” จึงต้องบังเกิด!
“หนังเกี่ยวกับคนรุ่นใหม่ ที่ทำโดยคนรุ่นใหม่” คือนิยามและเหตุผลแห่งความพิเศษของสารคดีเรื่องนี้ ซึ่งบอกเล่าการต่อสู้บนพื้นที่ทางการเมืองของคนรุ่นใหม่ในหลายประเทศ

สารคดีที่เผยอีกด้านของอุตสาหกรรมอาหาร ซึ่งโลกเคลื่อนย้ายจากการเป็นชุมชมเกษตรกรรมดั้งเดิมสู่ระบบอุตสาหกรรมการเกษตรขนาดยักษ์

สารคดีอื้อฉาวแห่งปีตีแผ่ปัญหาการล่วงละเมิดทางเพศและการปกปิดความจริงในสถาบันอุดมศึกษาทั่วอเมริกา
รู้หรือไม่ อาหารเกือบทุกอย่างที่เรากินอยู่ทุกวัน…มาจาก ‘ข้าวโพด’!

ชีวิต ความคิด และความบ้าของ “โอเอซิส” วงดนตรีอังกฤษที่สุดยิ่งใหญ่และแสนฉาวโฉ่!
สารคดีสำรวจการดิ้นรนต่อสู้ของคนเลี้ยงผึ้ง, นักวิทยาศาสตร์ และนักปรัชญาทั่วโลก ในการหาคำตอบว่าผึ้งมีความสำคัญอย่างไร พวกมันหายไปไหน อะไรคือสาเหตุ

ในจีน ผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงานและมีอายุเกิน 27 ปีจะถูกประทับตราเป็น “ผู้หญิงที่ถูกเหลือทิ้ง” และถูกกดดันให้ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างการตามหาสามีเพื่อให้ครอบครัวและสังคมยอมรับ กับโอกาสในการแสวงหาความสุขด้วยตัวของพวกเธอเอง