ดาวคะนอง (By the Time It Gets Dark)
เมื่อผู้กำกับหนังหญิงพานักเคลื่อนไหวทางการเมืองในเหตุการณ์ 6 ตุลา กลับไปย้อนรำลึกถึงฝันร้ายนั้น ประกอบสร้างเป็นการพร่าเลือนเรื่องแต่ง เรื่องจริง และความทรงจำของประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้รับการบันทึก
1 ชม. 17 นาที / เดนมาร์ก / 2021 / กำกับ: อันเดรียส ดาลสการ์ด
1h 17min / Denmark / 2012 / Director: Andreas Dalsgaard
50% ของประชากรโลกอาศัยอยู่ใน “เมือง” และจะเพิ่มเป็นถึง 80% ภายในปี 2050 แต่เราพัฒนาเมืองให้เหมาะสมกับมนุษย์จริงหรือ? หนังสำรวจการพัฒนาในเดนมาร์ก, แอลเอ, นิวยอร์ก, จีน, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และอินเดีย พร้อมเสนอแนวคิดใหม่ผ่านสายตาสถาปนิก ยาน เกห์ล ว่า เมืองที่เห็นค่าของผู้คนควรมีหน้าตาอย่างไร
50% of the world’s population lives in urban areas. By 2050 this will increase to 80%. Life in a mega city is both enchanting and problematic. Today we face peak oil, climate change, loneliness and severe health issues due to our way of life. But why? The Danish architect and professor Jan Gehl has studied human behavior in cities through 40 years. He has documented how modern cities repel human interaction, and argues that we can build cities in a way, which takes human needs for inclusion and intimacy into account. THE HUMAN SCALE meets thinkers, architects and urban planners across the globe. It questions our assumptions about modernity, exploring what happens when we put people into the center of our planning.
ประเด็นสำคัญในหนัง
ดูจบแล้วคุยอะไรกันดี
เมื่อผู้กำกับหนังหญิงพานักเคลื่อนไหวทางการเมืองในเหตุการณ์ 6 ตุลา กลับไปย้อนรำลึกถึงฝันร้ายนั้น ประกอบสร้างเป็นการพร่าเลือนเรื่องแต่ง เรื่องจริง และความทรงจำของประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้รับการบันทึก
เจ้าของรางวัล Cinematic Innovation จากเทศกาลหนังซันแดนซ์ ที่นำฟุตเตจจำนวนมหาศาลจากคลังมาจัดการเล่าหลากหลายเส้นเรื่องอย่างชาญฉลาด ผูกร้อยประวัติศาสตร์การเมืองโลกอันร้อนระอุในทศวรรษ 60 เข้ากับดนตรีและความรุนแรงได้อย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
เรื่องของแม่คนหนึ่งที่โลกพลิกผันเมื่อลูกสาวเปิดใจว่าอยากเป็นผู้ชาย และแม่อีกคนหนึ่งที่ต้องเสียน้ำตาเมื่อลูกชายคนเดียวยอมรับว่าเป็นเกย์ …ท่ามกลางสังคมที่ยังไม่ยอมรับความหลากหลายทางเพศ แม่ทั้งสองจะทำอย่างไรกับความผิดหวังครั้งใหญ่ของตัวเอง และความเจ็บปวดทุกข์ใจของผู้เป็นลูก?

สารคดีเลือดเดือดติดตามเส้นทางสองเด็กหนุ่มซีเรียจากวันใฝ่หาสันติภาพ สู่วันจับปืนขึ้นสู้
สำหรับผู้หญิงจำนวนมากในฟิลิปปินส์ การไปทำงานเป็นคนรับใช้ในต่างประเทศคือทางออกของชีวิตที่ขัดสน และในอันจะบรรลุซึ่งเป้าหมายนั้น พวกเธอจะต้องทุ่มเทให้แก่การฝึกฝนใน “โรงเรียนแม่บ้าน” ซึ่งมีอยู่อย่างแพร่หลายในประเทศ

ชายผู้ใช้เวลากว่า 60 ปีสร้างมหาวิหารด้วยตัวเองคนเดียวจากเศษวัสดุที่หาได้ โดยไม่มีความรู้เรื่องสถาปัตยกรรม ไม่มีประสบการณ์ทำงานก่อสร้าง ไม่มีผู้ช่วย และไม่เคยกระทั่งจะวาดแบบใด ๆ คนทั้งชุมชนบอกว่าเขาเป็นคนบ้า และบางคนบอกว่าเขาเป็นอัจฉริยะ
หนังเกี่ยวกับคืนที่รายการเรียลลิตี้ไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปรายการหนึ่งออกอากาศเป็นตอนสุดท้าย แล้วในคืนนั้นเองหลังจากห้าทุ่มห้าสิบเก้าเวลาก็เพิ่มขึ้นมากลายเป็นห้าทุ่มหกสิบหกสิบเอ็ดหกสิบสองไปเรื่อยๆ ไม่ยอมถึงเที่ยงคืน

ความคิดและเรื่องเล่าชีวิตของสตีฟ จ็อบส์จากปากจ็อบส์เอง ในคลิปสัมภาษณ์ที่เพิ่งถูกค้นพบ

เริ่มตรงไหนดี? เริ
ความคิดถึงของผู้ชายคนหนึ่งนอนนิ่งอยู่ในซองจดหมายสิบฉบับที่ไม่เคยถูกเปิดอ่าน มันถูกส่งถึงผู้หญิงที่เขาเคยรัก เดินทางจากพม่าสู่ไทยและถูกซุกซ่อนไว้ลึกที่สุดจวบจนเวลาผ่านไปถึงครึ่งศตวรรษ
ยูซูเกะ ฮาฟูกุ นักแสดงและผู้กำกับละครเวทีหนุ่มใหญ่ที่มีชีวิตแต่งงานแสนสุข แต่แล้ววันหนึ่งภรรยาของเขาก็เสียชีวิตอย่างกะทันหัน ทิ้งไว้เพียงความลับและบาดแผล สองปีต่อมา ฮาฟูกุได้พบมิซากิ หญิงสาวเงียบขรึมผู้ได้รับมอบหมายให้มาเป็นคนขับรถของเขา
ออกเดินทางพานพบผู้คนแปลกประหลาด ความโศกซึมและตลกร้ายผสมผสานอยู่ในเหตุการณ์ที่ดูเหมือนไม่ปะติดปะต่อกัน แต่แท้จริงล้วนคือเรื่องราวของความเปราะบางในสิ่งที่เรียกว่า “ชีวิต”
ยินดีต้อนรับสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน หรือ “สาธารณรัฐพลาสติก” ประเทศที่นำเข้าขยะกว่าสิบล้านตันต่อปีจากเหล่าประเทศพัฒนาแล้วทั่วโลก จนกลายเป็นประเทศนำเข้าขยะพลาสติกมากที่สุดในโลก
อี้เจีย เป็นเด็กหญิงวัย 11 ปีผู้ไม่เคยมีโอกาสไปโรงเรียน เธอรู้จักโลกใบนี้ผ่านการใช้ชีวิตกลางกองขยะขนาดใหญ่ร่วมกับพ่อแม่ผู้เป็นคนงานในโรงงานรีไซเคิลที่ตั้งห่างไกลมากจากบ้านของเธอ ส่วน คุ่น เป็นเจ้าของโรงงานแห่งนี้ที่มุ่งมั่นทำงานหนักด้วยความหวังถึงชีวิตที่ดีกว่า หนังติดตามชีวิตสองครอบครัวนี้ที่มีวิถีความเป็นอยู่แตกต่างกัน ทว่าทุกคนล้วนต้องเผชิญกับโลกสมัยใหม่ซึ่งเต็มไปด้วยขยะและการทำลายสิ่งแวดล้อมอันไร้ที่สิ้นสุด
Plastic China ถูกทางการจีนสั่งห้ามฉายในเดือนมกราคม ปี 2018
Yi Jie is eleven years old. She is the eldest daughter of Peng, a worker in Kun’s plastic waste household-recycling workshop – one of five thousand in the region. Kun and Peng’s families live with each other among mountains of plastic as they sort through it by hand. The toll it takes on their physical health and wellbeing is clear. As the leading importer of plastic waste, China receives ten million tons per year from most of the developed countries around the world, relying on rural workers to process it. The landscapes in this frank, poignant documentary tell a universal story of social inequality.
รางวัล
สารคดีเรื่องนี้ตีแผ่ปัญหาที่เกิดขึ้นในประเทศจีน เมื่อครั้งเป็นแหล่งรับขยะพลาสติกจากประเทศตะวันตกจำนวนมหาศาล โดยผลกระทบเหล่านั้นตกอยู่กับกลุ่มผู้ใช้แรงงานในโรงงานรีไซเคิล โดยเฉพาะเด็ก ๆ ซึ่งทั้งต้องใช้ชีวิต กิน เล่น นอน อยู่ท่ามกลางขยะพิษ ใช้เศษหนังสือพิมพ์เป็นที่เล่น ใช้ใบปลิวและนิตยสารเก่าเป็นตำราเรียน ฯลฯ แลกกับค่าแรงต่ำเตี้ยที่ไม่เพียงพอต่อการยกระดับชีวิตหรือการพาเด็ก ๆ เหล่านี้เข้าสู่ระบบการศึกษาได้เลย
มีหลายฉากในหนังที่เราเห็นผู้คนในโรงงานใช้ชีวิตอยู่กับทั้งขยะและมลพิษที่เกิดจากกระบวนการรีไซเคิลพลาสติก ทั้ง คุ่น เจ้าของโรงงานเกิดเนื้องอกที่อาจเกี่ยวข้องกับงานของเขาโดยตรง (และเขาปฏิเสธที่จะไปหาหมอเพราะกลัวจะได้ยินผลในทางร้าย), เผิง คนงานติดเหล้า ซึ่งอาจเกิดจากภาวะความเครียดและความยากจน ไปจนถึงสภาพแหล่งน้ำใกล้โรงงานที่มีปลาตายลอยน้ำ อันอาจเป็นผลจากมลพิเศษในสิ่งแวดล้อม
คุ่น เจ้าของโรงงานรีไซเคิลขยะพลาสติกในหนัง เปิดเผยในฉากหนึ่งว่าเสียใจที่ตอนเด็กไม่สนใจการเรียน ปัจจุบันเขาจึงพยายามผลักดันให้ลูก ๆ ได้เรียนโรงเรียนดี ๆ ด้วยความหวังว่าจะได้มีอนาคตสดใสกว่าเขา นอกจากนั้นเขายังพยายามกระตุ้นให้ เผิง คนงานของเขา ยอมให้เขาอุปการะส่ง อี้เจี่ย (ลูกสาวของเผิง) เข้าโรงเรียนด้วย แต่เผิงปฏิเสธและวางแผนจะเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อพาอี้เจี่ยไปเรียนฟรีที่นั่นแทน เหตุการณ์เหล่านี้สะท้อนถึงปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา ที่คนมีเงินเท่านั้นจึง “ได้เรียน” ส่วนคนยากจนต้องตกอยู่ในวังวนของการเข้าไม่ถึงโอกาสที่จะได้ยกระดับชีวิตของตนตลอดไป
ชื่อหนัง “Plastic China” ไม่แค่สื่อถึงการเป็นสังคมอุดมพลาสติกของจีนเท่านั้น แต่ยังอาจหมายถึงการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจแบบ “ปลอม ๆ” จีนด้วย เราเห็นคุ่นกับครอบครัวใฝ่ฝันอยากมีรถใหม่หรูหรา เพื่อจะได้ขับมันไปอวดให้คนในชุมชนได้เห็นฐานะ ขณะที่อีกด้านเราก็ได้เห็นว่าโรงงานรีไซเคิลของเขายังประสบปัญหาในความเป็นจริง นอกจากนั้น เรายังรับรู้ได้ถึงความเหลื่อมล้ำสูงลิบของประเทศจีน ที่ด้านหนึ่งกำลังเติบโตมั่งคั่งในระดับโลก ทว่าอีกด้านกลับยังมีผู้คนที่ยากจนข้นแค้นจนไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้เรียนหนังสือและมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี

เรื่องราวสะเทือนใจของ เซน เด็กชายตัวน้อยชาวเลบานอนผู้ตัดสินใจยื่นฟ้องพ่อแม่ตนเองในข้อหา “ทำให้เขาเกิดมา”

ตามติดชีวิตตากล้องแฟชั่นหนุ่มใหญ่เฟี้ยวเท่ ผู้วนเวียนในแวดวงนางแบบหรูหราโดยหามีใครล่วงรู้ไม่ว่า แท้จริงแล้วเขาเป็นคนไร้บ้าน
ทำความเข้าใจวิกฤติน้ำด้วยการร่วมออกเดินเป็นระยะทางไกลถึง 200 ไมล์เพื่อค้นหาความหวังและหนทางเยียวยา พบปะแลกเปลี่ยนความเห็นกับบุคคลสำคัญด้านนิเวศวิทยา, ชนพื้นเมือง และชาวเพอร์มาคัลเจอร์ผู้กำลังตั้งคำถามต่อการบริโภคทรัพยากรของมนุษย์

ฆาตกรรม ลักขโมย ค้ายา ติดยา …สารพัดวิกฤตและเรื่องราวขมขื่นเกิดขึ้น นำพาให้ชีวิตเด็กสาวอิหร่านต้องมาลงเอยในสถาน “กักกันและดัดสันดาน”
สารคดีสำรวจการดิ้นรนต่อสู้ของคนเลี้ยงผึ้ง, นักวิทยาศาสตร์ และนักปรัชญาทั่วโลก ในการหาคำตอบว่าผึ้งมีความสำคัญอย่างไร พวกมันหายไปไหน อะไรคือสาเหตุ
“โหลวหงหวู่” เดินทางกลับสู่ไขหลี่ เมืองบ้านเกิดที่เขาเคยหนีจากไปเมื่อ 12 ปีก่อน และเป็นที่นี่เองที่ความทรงจำถึงสาวงามลึกลับคนหนึ่งหวนคืนมา หญิงสาวที่เขาหลงรักและไม่เคยหักใจลืมได้ โหลวหงหวู่จึงตัดสินใจออกเริ่มต้นติดตามหาเธออีกครั้ง

ชีวิต ความคิด และความบ้าของ “โอเอซิส” วงดนตรีอังกฤษที่สุดยิ่งใหญ่และแสนฉาวโฉ่!
ทางรถไฟสายหนึ่งถูกสร้างพาดผ่านหมู่บ้านเล็กๆ ในฮังการีตั้งแต่ยุคคอมมิวนิสต์ และรถไฟขบวนนี้มีผู้ควบคุมเป็นเด็กทั้งหมด!