Like Raining at the End of April (Director’s Cut) เป็นภาพยนตร์แนวทดลอง ที่นำฟุตเทจบางส่วนจากภาพยนตร์ทดลองเรื่อง In April the Following, There Was a Fire (2012) มาทดลองอีกรอบ ซึ่งผสมกับฟุตเทจจากงานชิ้นอื่นๆของตัวผู้กำกับภาพยนตร์ (วิชชานนท์ สมอุ่มจารย์)
ภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งใจเรียงลำดับเนื้อเรื่องให้ไหลย้อนกลับสวนทางกับเนื้อเรื่องในต้นฉบับ โดยใช้ดนตรีประกอบที่ประพันธ์โดยคณะดนตรี Local People Rockband (เป็นชื่อในการทำงานเพลงของตัวผู้กำกับ) ซึ่งเป็น Concept Album ในชื่อ Countryman ที่ต้องฟังต่อเนื่องกันทั้ง 13+2 เพลง
เมื่อสิ้นสุดเพลงในอัลบั้ม ตัวของภาพยนตร์จะ Reverse ตัวเองย้อนกลับอีกรอบไปยังจุดเริ่มต้น ซึ่งผู้รับชมและฟังจะได้ค้นพบประสบการณ์ที่น่าประทับใจ
ทำความเข้าใจวิกฤติน้ำด้วยการร่วมออกเดินเป็นระยะทางไกลถึง 200 ไมล์เพื่อค้นหาความหวังและหนทางเยียวยา พบปะแลกเปลี่ยนความเห็นกับบุคคลสำคัญด้านนิเวศวิทยา, ชนพื้นเมือง และชาวเพอร์มาคัลเจอร์ผู้กำลังตั้งคำถามต่อการบริโภคทรัพยากรของมนุษย์
เรื่องราวสะเทือนใจของ เซน เด็กชายตัวน้อยชาวเลบานอนผู้ตัดสินใจยื่นฟ้องพ่อแม่ตนเองในข้อหา “ทำให้เขาเกิดมา”
สารคดีที่พาเราไปเห็นอีกด้านของฟินแลนด์ -ประเทศที่มีป่าไม้มากที่สุดในยุโรป แต่ 90% กลับตกอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการถูกตัดโค่น- พร้อม ๆ กับเชิดชูพลังแห่งการไม่ยอมจำนนของเยาวชนผู้ต่อสู้เพื่อปกปักรักษามัน
คืนวันศุกร์ รัสเซลล์ได้พบเกล็นในบาร์ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่แม้จะยาวนานเพียงหนึ่งสุดสัปดาห์ แต่มันเป็นเวลา 48 ชั่วโมงที่จะส่งผลต่อพวกเขาทั้งสองไปตลอดชีวิต
การผสมผสานภาพสเก็ตช์, ภาพวาด, ภาพสถานที่ที่ฟินเซนต์เคยเยี่ยมเยือน กินอยู่ และสร้างงาน เข้ากับจดหมายที่ฟินเซนต์เขียนถึง เธโอ น้องชายสุดที่รัก
ระทึกขวัญและสุดสะเทือนใจกับการลักลอบดูปฏิบัติการของสายเอฟบีไอและผู้ต้องสงสัยก่อการร้ายชาวมุสลิม
“ฮิเดะ” จากแฟนๆ ไป 20 ปีเต็มแล้ว แต่เรื่องราวของเขาอีกมากมายที่ยังคงเฝ้ารอการค้นพบ
นักศึกษาสาวที่ทำงานพิเศษเป็นหญิงขายบริการ คู่หมั้นขี้หึงของเธอ และชายชราผู้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย เรื่องราวความสัมพันธ์ของคนทั้งสามที่ก่อตัวขึ้นจากการพบกันเพียงชั่วข้ามคืน