เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่าง “ฟ้า” เด็กสาวที่เติบโตมาท่ามกลางความแตกต่างทางศาสนากับครอบครัวของเธอ โดยมีพ่อนับถือศาสนาอิสลามและแม่นับถือศาสนาคริสต์ ความเจ็บปวดและอ่อนไหวในวัย 21 ทำให้เธอไม่มั่นใจในสถานะที่เธอเป็นอยู่ เธอเริ่มตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ระหว่างสามคน พ่อ แม่ลูก แท้จริงแล้วพวกเราคือครอบครัว หรือเป็นเพียงผู้อยู่อาศัยร่วมกันที่ทั้งรักทั้งเกลียดกันอย่างมากที่สุด
The story of “Fah”, a girl who was born among religious differences between her parents: her father is a Muslim, her mother is a Christian. The suffering and sentimental feelings in her age of 21 make her life insecure. She started to question about the relationship between herself and her parents whether they are really a family or just love-hate-relationship strangers.
เจ้าของรางวัล Cinematic Innovation จากเทศกาลหนังซันแดนซ์ ที่นำฟุตเตจจำนวนมหาศาลจากคลังมาจัดการเล่าหลากหลายเส้นเรื่องอย่างชาญฉลาด ผูกร้อยประวัติศาสตร์การเมืองโลกอันร้อนระอุในทศวรรษ 60 เข้ากับดนตรีและความรุนแรงได้อย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
หนังสารคดีเปลี่ยนโลก เปลี่ยนสังคม หรืออย่างน้อยที่สุดก็เปลี่ยนทัศนคติของคนได้จริงไหม และถ้าจริง อะไรคือคุณสมบัติพิเศษที่ทำให้หนังสารคดีทำได้ถึงขนาดนั้น
ส่วนผสมของสารคดีครอบครัวกับหนังฟิกชั่นสะเทือนอารมณ์ ถ่ายทอดความรู้สึกหมดจดในความเปราะบางของต้นไม้ ความแข็งแกร่งของสายน้ำ ในการกลับมาของลูกชาย การตายของพ่อ การเดินทางไปพบพ่ออีกครั้ง
With a function of camera recorded, the filmmaker started filming “Prang Sam Yot” an archaeological site in Lopburi Province in the south-northern of Thailand. Like a poetry cinema. The film recorded everyday life and realism with non-linear.
สารคดีบันทึกความทรงจำหลังจากการสูญเสียพ่อผู้เป็นเสาหลักของบ้าน และสำรวจอารมณ์ความรู้สึกของแม่ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
เรื่องราวของผู้จัดการคลับข้ามเพศวัยปลายหกสิบ และทหารข้ามเพศผู้ล่วงลับ สะท้อนถึงการเลือกปฏิบัติต่อกลุ่ม LGBTQ+ และผู้คนชายขอบที่ดำรงอยู่มาทุกยุคทุกสมัยในเกาหลีใต้
หนังสารคดีเป็นสื่อที่มีพลังอำนาจในการถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตของผู้คน แต่พลังอันยิ่งใหญ่ก็ต้องมาพร้อมความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง คนทำสารคดีจะทำอย่างไรไม่ให้การเล่าเรื่องนั้นกลายเป็นการทำให้พวกเขาตกเป็นฝ่ายถูกจ้องมองด้วยความเวทนาสงสาร ไร้อำนาจ และเป็นแค่ ‘เหยื่อ’ อยู่ตลอดเวลา?
สารคดีสั้นสำรวจประวัติศาสตร์อาณานิคมของเอกวาดอร์ และขนบวัฒนธรรมที่ผสานอยู่ในทุนนิยมร่วมสมัย โดยเล่าผ่านประเพณี “อัญโญ วิเอโฮ” หรือการเผาหุ่น “ปีเก่า” ในคืนส่งท้ายปีเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการชำระล้างและเริ่มต้นใหม่