‘อัตภาวกาล’ เจ้าของรางวัลวิจิตรมาตรา ของมูลนิธิหนังไทย ปีล่าสุด ผลงานธีสิสของ ชนสรณ์ ชัยกิตติภรณ์ ที่หยิบเรื่องครอบครัว มาสร้างเป็นหนังยาวอันเป็นส่วนผสมของสารคดีครอบครัวกับหนังฟิกชั่นสะเทือนอารมณ์ที่ถ่ายทอดความรู้สึกของผู้สร้างอย่างหมดจด
ในความเปราะบางของต้นไม้ ความแข็งแกร่งของสายน้ำ ในการกลับมาของลูกชาย การตายของพ่อ การเดินทางไปพบพ่ออีกครั้ง ในความทรงจำของผู้หญิงสองคน
หญิงชราผู้หนึ่งใช้เวลาทั้งหมดเพื่อดูแลสามีที่ป่วยด้วยโรคร้ายและกำลังจะตายในอีกไม่นาน ลูกสาวของพวกเขาต้องตามน้องชายที่หนีออกจากบ้านไปหลายปีให้กลับมาบ้านก่อนที่พ่อจะจากไป ในขณะเดียวกัน เด็กหนุ่มมหาวิทยาลัยหลานชายของพวกเขาใช้เวลาในวันหยุดยาวเพื่อเดินทางไปหา ปิยะ พ่อของเขาที่ไม่ได้เจอกันมานานหลังจากที่แยกห่างจากครอบครัวไป
A fragility of plants and a strength of the river. The return of the son and the death of the father. The son’s journey to see the father and the memory of two women.
A 70-year-old man taken care of by his wife is about to die due to his illness. On his last day, his runaway son comes back to him. A college student, their grandchild, who decides to visit his building contractor father. They have not met each other in a long while since the father is no longer a part of the family.
An essay film of so-called artist, Wichanon Somumjarn. He went back to his hometown, Khon Kaen. This city was located in the northeastern of Thailand. With his new project “From the Muddy Banks of Chee River” a thriller-arthouse cinema on “nano budget”. He and his friends started an investigation on real problems and real locations.
โยเซฟทำงานในไซโลเก่าแก่ในบูดาเปสต์ ใช้ชีวิตอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์เล็ก ๆ ท่ามกลางเสียงรถบรรทุกและรถไฟที่แล่นผ่านไปมา การงานของเขาเต็มไปด้วยอันตรายซึ่งนับวันก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาพของเขามากขึ้น ๆ
สำรวจเมืองเดลี มหานครที่วิกฤตโลกร้อนไม่ใช่เรื่องอนาคต แต่เกิดขึ้นตรงหน้าแล้วจากผลกระทบอันรุนแรงของเศรษฐกิจอินเดียที่กำลังเติบโต
ทศวรรษ 1950 เกิดกลุ่มคนทำหนังรุ่นใหม่ที่มองหาวิธีใหม่ ๆ ในการเข้าถึง ‘ความจริงที่ไม่ผ่านการปรุงแต่ง’ และพวกเขาได้ให้กำเนิดขบวนการสารคดี Direct Cinema ซึ่งพาเราเข้าไปอยู่ใกล้ชิดกับผู้คนและสถานการณ์จริงในแบบที่สารคดีไม่เคยทำได้มาก่อน
บันทึก 10 ปีแสนอลเวงเบื้องหลังการบูรณะพิพิธภัณฑ์ศิลปะสุดยิ่งใหญ่แห่งอัมสเตอร์ดัม
ตึก Zhongshan ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นหอประชุมสาธารณะ ที่นี่เองที่เป็นที่ที่กองกำลังญี่ปุ่นยอมจำนนอย่างเป็นทางการเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1945 สิ้นสุดระยะเวลาห้าสิบเอ็ดปีที่ไต้หวันตกอยู่ภายใต้การยึดครองของไต้หวัน
ความคิดถึงของผู้ชายคนหนึ่งนอนนิ่งอยู่ในซองจดหมายสิบฉบับที่ไม่เคยถูกเปิดอ่าน มันถูกส่งถึงผู้หญิงที่เขาเคยรัก เดินทางจากพม่าสู่ไทยและถูกซุกซ่อนไว้ลึกที่สุดจวบจนเวลาผ่านไปถึงครึ่งศตวรรษ
จากซูเปอร์สตาร์แห่งวงการดนตรีเทคโนป๊อป สู่สถานะเจ้าของออสการ์ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม …บทเพลงจากการประพันธ์ของ ริวอิจิ ซากาโมโตะ คือผลงานมาสเตอร์พีซ