หนังเริ่มต้นจากข้อถกเถียงว่าด้วยการก่อสร้างโบสถ์หินในเมืองเฮลซิงกิ ซึ่งเกิดขึ้นช่วงสงครามระหว่างไนจีเรียและเบียฟรา รวมถึงการที่สถาปนิกผู้ออกแบบถูกกีดกันออกจากกระแสหลักของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในฟินแลนด์ ประเด็นเหล่านี้กลายเป็นจุดตั้งต้นในการคิดคำนึงถึงความเป็น “คนนอก” ที่ถูกสร้างขึ้นระหว่างผู้คนต่างวัฒนธรรม

 

ผู้กำกับ มีนู โนรูซี เล่าเรื่องด้วยวิธีใช้เสียงบรรยาย ผสานการเขียนร้อยแก้ว กวีนิพนธ์ และการอ้างอิงจากแหล่งต่าง ๆ เธอร้อยเรียงเรื่องเล่าหลายชั้นและหลากเวลาเข้าไว้ด้วยกันเพื่อทำให้ขอบเขตของเวลา สถานที่ และตัวตน ทับซ้อนกัน ถ่ายทอดการครุ่นคิดถึงโศกนาฏกรรมในอดีตที่ยังคงส่งอิทธิพลต่อชีวิตผู้คนในปัจจุบัน