
NAKED LUNCH
จากนิยายหลอนประสาทเรื่องสำคัญแห่งศตวรรษที่ 20 ของ วิลเลียม เอส. เบอร์โรส์ ที่ว่ากันว่า “ไม่มีทางทำเป็นหนังได้” กลายมาเป็นหนังที่ใครได้ดูก็ยากจะลืมลงของ เดวิด โครเนนเบิร์ก
With a function of camera recorded. The filmmaker started filming “Prang Sam Yot” an archaeological site in Lopburi Province in the south-northern of Thailand. And then the story jump to “Prang Ku” an archaeological site in Khon Kaen Province in the north-eastern with same architecture. Like a poetry cinema. The film recorded everyday life and realism with non-linear. Lopburi, Khon Kaen and Bangkok or sometime in “non-place”
“Traces and Fragments of Memory” is an experimental film in creative documentary style. The filmmaker convey an aesthetic of the film by deconstructed a “Hollywood Film Language”. It’s try the film back to the first conception of cinema without intervene.

จากนิยายหลอนประสาทเรื่องสำคัญแห่งศตวรรษที่ 20 ของ วิลเลียม เอส. เบอร์โรส์ ที่ว่ากันว่า “ไม่มีทางทำเป็นหนังได้” กลายมาเป็นหนังที่ใครได้ดูก็ยากจะลืมลงของ เดวิด โครเนนเบิร์ก

ยุพินและเพื่อนมักให้เวลาไปกับการเต้นหน้าเวทีหมอลำมากกว่าการเรียน วันหนึ่งยุพินพบรักกับ สิงโต หนุ่มหล่อที่ขายสร้อยงานวัดแต่เขาก็หายไปจากชีวิตแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้ สวรรค์ หมอแคนประจำโรงเรียนเข้ารักษาแผลใจเธอทันที

กำกับโดย ไฉ้หมิงเลี่ยง / ร่วมด้วย หลี่คังเซิง / ดนตรีประกอบ ริวอิจิ ซากาโมโตะ

จากนิยายชื่อเดียวกันของ ทาคายามะ มาโคโตะ เรื่องของ โคสุเกะ (เรียวเฮ ซูซุกิ) บรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นที่ตกหลุมรัก เรียวตะ (ฮิโอะ มิยาซาวะ) เทรนเนอร์ฟิตเนสส่วนตัวของเขาเอง ความเงียบเหงาดึงดูดทั้งสองให้เข้าใกล้กัน ก่อนที่ปูมหลังอันแตกต่างจะแทรกตัวเข้าระหว่างพวกเขา

บันทึกภาพเหตุการณ์ภายในโรงพยาบาลศิริราช ในวันที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จสวรรคต (13 ตุลาคม 2016)

วุฒิหนุ่มเจ้าของโรงงานซีอิ้ว เข้าไปอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งของลูกพี่ใจถึง เฮียใหญ่กับพี่น้องร่วมสายเลือด และค่ำคืนประหลาดของเขากับหมุยหญิงสาวคนสนิท

5 ทศวรรษ 20 บทเพลงอมตะ การแสดงครั้งสุดท้ายของคีตกวีผู้เป็นตำนาน บันทึกไว้ในรูปแบบภาพยนตร์โดยบุตรชายของเขาเองและทีมงานทั้งหมดที่เขาไว้วางใจ

มีนักทำหนังไทยไม่กี่คนที่เอาดีทางการทำสารคดีอย่างจริงจัง หนึ่งในนั้นคือ “นนทวัฒน์ นำเบญจพล” ผู้ใช้สารคดีบอกเล่าถึง “คนนอก” และตั้งคำถามต่อสังคมมาโดยตลอด