
RAILWAY SLEEPERS (หมอนรถไฟ)
8 ปีกับการเดินทางบนรถไฟไทย เพื่อบันทึกโมงยามแห่งชีวิต สังคม และประวัติศาสตร์บนยานพาหนะที่ไม่มีใครเหมือน
ในทุกสงครามและความขัดแย้ง นอกเหนือจากชีวิตพลเรือนที่ถูกทำลายแล้ว “สถาปัตยกรรม” ก็กลายเป็นเป้าหมายของทุกฝ่ายไม่ต่างกัน หนังติดตามการต่อสู้ของกลุ่มคนที่เรียกร้องให้สถาปัตยกรรมได้รับการคุ้มครองในฐานมรดกทางวัฒนธรรมและเครื่องหมายทางอัตลักษณ์ของมนุษยชาติ มันไม่ได้เป็นแค่อิฐหินปูนทราย แต่มีความหมายยิ่งใหญ่สมควรได้รับการเห็นค่าและเก็บรักษา
The war against culture, and the battle to save it. Over the past century, cultural destruction has wrought catastrophic results for humanity, and it’s been steadily increasing. The Destruction of Memory looks at why this has happened, and how the push to protect, salvage and rebuild has moved in step with the destruction.

8 ปีกับการเดินทางบนรถไฟไทย เพื่อบันทึกโมงยามแห่งชีวิต สังคม และประวัติศาสตร์บนยานพาหนะที่ไม่มีใครเหมือน

ในวันที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ตาย เขาทิ้งหนังสือไว้มหาศาลในห้องสมุดส่วนตัวซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันความเป็นนักอ่านอย่างเข้มข้น …แต่เขาอ่านหนังสืออะไร? เนื้อหาเหล่านั้นเป็นเชื้อเพลิงหล่อเลี้ยงลัทธิฟาสซิสต์ที่ยังส่งผลกระทบต่อโลกจนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร

สารคดีงานสร้างงดงาม สำรวจรักยืนยงกว่า 60 ปีของคู่สมรสเพศเดียวกันคู่แรกของสวิตเซอร์แลนด์

ติดตามการทำงานเปี่ยมชีวิตชีวาของตากล้องวัย 86 ปีชื่อดังเจ้าของผลงานคุ้นตาคนทั้งโลก

ย่างกุ้ง 1917 เอ็ดเวิร์ด ข้าราชการอังกฤษหนีงานแต่งในวันที่คู่หมั้นเดินทางมาถึง ขณะที่เขาเดินทางไปทั่วเอเชียด้วยความเศร้าหมองและสับสนในชีวิต มอลลี่คู่หมั้นของเขากลับสนุกกับการตามหาและติดตามรอยเท้าของเขา

ชายผู้ใช้เวลากว่า 60 ปีสร้างมหาวิหารด้วยตัวเองคนเดียวจากเศษวัสดุที่หาได้ โดยไม่มีความรู้เรื่องสถาปัตยกรรม ไม่มีประสบการณ์ทำงานก่อสร้าง ไม่มีผู้ช่วย และไม่เคยกระทั่งจะวาดแบบใด ๆ คนทั้งชุมชนบอกว่าเขาเป็นคนบ้า และบางคนบอกว่าเขาเป็นอัจฉริยะ

เรื่องราวแสนบันดาลใจของฮาร์วีย์ มิลค์ นักการเมืองเจ้าเสน่ห์ผู้ต่อสู้เพื่อสิทธิอันเท่าเทียมของเพื่อนมนุษย์จนต้องแลกด้วยชีวิต
สี่สหายกลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อสานฝันในการสร้างวงการหนังซูดาน หลังจากที่ทุกอย่างหยุดชะงักเนื่องจากการรัฐประหาร พวกเขาพยายามฟื้นคืนชีพให้แก่โรงหนังร้าง …แต่ฝันนี้จะเป็นจริงได้ไหมในสังคมที่ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่เรียกว่าภาพยนตร์