เราจะรู้จักคนคนหนึ่งที่เราไม่มีวันได้พบหน้าได้ไหม ถ้าสิ่งที่เขาหลงเหลือไว้ให้มีแค่จดหมายเก่า ๆ กับความทรงจำขาด ๆ เกิน ๆ ของคนอื่นเท่านั้น?

เราบางคนคงเคยมีความรู้สึกอยากหลีกหนีความวุ่นวายจากเมืองใหญ่ แล้วพยายามไปหาพื้นที่เซฟโซนให้กับตัวเองในชุมชนห่างไกล วาดหวังถึงบรรยากาศพื้นบ้านแสนโรแมนติก ที่ซึ่งเราอาจจะได้นั่งรื่นรมย์ริมทะเล พูดคุยกับชาวบ้านในภาษาที่เราไม่รู้จัก ยิ้มแย้มกับเด็กน้อยไร้เดียงสาเสื้อผ้าสีหมอง ฯลฯ