
คนทำหนังลงชื่อเรียกร้องหยุดเซ็นเซอร์สารคดีปาเลสไตน์
Doc News คนทำหนังลงชื่อเร
Like Raining at the End of April (Director’s Cut) เป็นภาพยนตร์แนวทดลอง ที่นำฟุตเทจบางส่วนจากภาพยนตร์ทดลองเรื่อง In April the Following, There Was a Fire (2012) มาทดลองอีกรอบ ซึ่งผสมกับฟุตเทจจากงานชิ้นอื่นๆของตัวผู้กำกับภาพยนตร์ (วิชชานนท์ สมอุ่มจารย์)
ภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งใจเรียงลำดับเนื้อเรื่องให้ไหลย้อนกลับสวนทางกับเนื้อเรื่องในต้นฉบับ โดยใช้ดนตรีประกอบที่ประพันธ์โดยคณะดนตรี Local People Rockband (เป็นชื่อในการทำงานเพลงของตัวผู้กำกับ) ซึ่งเป็น Concept Album ในชื่อ Countryman ที่ต้องฟังต่อเนื่องกันทั้ง 13+2 เพลง
เมื่อสิ้นสุดเพลงในอัลบั้ม ตัวของภาพยนตร์จะ Reverse ตัวเองย้อนกลับอีกรอบไปยังจุดเริ่มต้น ซึ่งผู้รับชมและฟังจะได้ค้นพบประสบการณ์ที่น่าประทับใจ

Doc News คนทำหนังลงชื่อเร

ท่ามกลางภูมิประเทศดิบเถื่อนร้อนระอุ ท่วงทำนองเดือดดุของปาร์ตี้เรฟ และข่าวความขัดแย้งระดับโลกที่รุกคืบใกล้ตัวเข้ามาทุกขณะ สองพ่อลูกกับคนแปลกหน้ากลุ่มหนึ่งจำต้องร่วมใจกันออกผจญภัยครั้งสุดท้าย บนหนทางอันเป็นเส้นแบ่งเบาบางระหว่างสวรรค์กับนรก

บันทึก 10 ปีแสนอลเวงเบื้องหลังการบูรณะพิพิธภัณฑ์ศิลปะสุดยิ่งใหญ่แห่งอัมสเตอร์ดัม

ภาพยนตร์สารคดีที่เปรียบดังจดหมายรักมอบแก่บรรดาสิ่งของที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน เล่าเรื่องราวของผู้คนที่มีสายสัมพันธ์กับสิ่งของซึ่งเดินทางมาถึง “จุดสิ้นสุดอายุการใช้งาน” ของมัน

สตูดิโอส่งแฟรนไชส์หนังสแลชเชอร์ Camp Miasma ให้ผู้กำกับเควียร์หน้าใหม่รีบูต แต่เมื่อเธอไปตามหานักแสดงไฟนอลเกิร์ลคนเดิมที่เก็บตัวอยู่ในค่ายร้าง ทั้งสองก็ร่วงลงสู่โลกของความปรารถนา ความกลัว และภาพหลอนนองเลือด ผลงานใหม่จาก Jane Schoenbrun (I Saw the TV Glow)

ณ ศาลเมืองแซ็งโตแมร์ นักเขียนหญิงเดินทางไปสังเกตการณ์คดีหญิงสาวที่ถูกจับข้อหาฆ่าลูกสาววัย 15 เดือนของตน แต่ยิ่งการพิจารณาคดีดำเนินไป ความเชื่อของเธอและเราทุกคนกลับยิ่งสั่นคลอน

ลึกเข้าไปในเทือกเขาอูราลของรัสเซีย หนึ่งในพื้นที่ที่ปิดลับที่สุดของประเทศ อาคารร้างและภูมิประเทศที่ถูกทิ้งว่างเปล่ายังเก็บความทรงจำของสถานที่ลึกลับซึ่งสร้างขึ้นตามคำสั่งของสตาลิน ชาวบ้านเล่าถึงเหตุการณ์ประหลาดและหมู่บ้านที่หายไป บางคนเพิ่งเปิดปากเป็นครั้งแรก

หนังสารคดีเป็นสื่อที่มีพลังอำนาจในการถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตของผู้คน แต่พลังอันยิ่งใหญ่ก็ต้องมาพร้อมความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง คนทำสารคดีจะทำอย่างไรไม่ให้การเล่าเรื่องนั้นกลายเป็นการทำให้พวกเขาตกเป็นฝ่ายถูกจ้องมองด้วยความเวทนาสงสาร ไร้อำนาจ และเป็นแค่ ‘เหยื่อ’ อยู่ตลอดเวลา?