ระหว่างกำลังนั่งพักในกองถ่ายหนังยาวเรื่องแรก คนทำหนังชาวโคโซโว-สวิส อิลีร์ ฮาซานาจ หันไปมองไซต์ก่อสร้างที่อยู่ใกล้กองถ่าย และเห็นคนงานสูงวัยคนหนึ่งร่วงลงมาจากนั่งร้านชั่วคราวที่ไม่มีอุปกรณ์นิรภัยใด ๆ เลยจนหัวกระแทกพื้นอย่างรุนแรง ภาพนั้นติดตาและสะเทือนความรู้สึกเขา จนกลายเป็นแรงผลักดันให้เขาลงมือทำสารคดีสั้นเรื่องนี้
โยเซฟทำงานในไซโลเก่าแก่ในบูดาเปสต์ ใช้ชีวิตอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์เล็ก ๆ ท่ามกลางเสียงรถบรรทุกและรถไฟที่แล่นผ่านไปมา การงานของเขาเต็มไปด้วยอันตรายซึ่งนับวันก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาพของเขามากขึ้น ๆ
นักเรียนมัธยมปลายถูกโรงเรียนส่งไปฝึกงานเพื่อแลกกับประสบการณ์การทำงาน “ในโลกแห่งความเป็นจริง” …สามเดือนต่อมา เธอฆ่าตัวตาย และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการสืบสวนตีแผ่สภาพแวดล้อมการทำงานที่โหดร้ายในสังคมเกาหลีใต้
เมื่อระบบสาธารณสุขฟินแลนด์ล้มเหลว และความโกรธเกรี้ยวสิ้นหวังของเหล่าพยาบาลดูแลผู้สูงวัยไม่มีใครรับฟัง พวกเธอจึงต้องระบายออกมาเป็นบทเพลง!