LOVELESS

ชื่อไทย: แล้งรัก

ชื่อต้นฉบับ: Nelyubov

127 นาที / 2017 / รัสเซีย-ฝรั่งเศส-เยอรมนี-เบลเยี่ยม / กำกับ: อันเดรย์ ซเวียกินเซฟ / เรต : น.13+

2h 7min / 2017 / Russia-France-Germany-Belgium / Director: Andrey Zvyagintsev

คนเรามีชีวิตโดยปราศจากรักได้หรือไม่

ความสัมพันธ์ระหว่างเชนยากับบอริส คือความรังเกียจ ขุ่นเคือง และการกล่าวโทษอีกฝ่าย ทั้งคู่แทบรอไม่ไหวที่จะแยกย้ายกันไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ แม้นั่นอาจหมายถึงต้องทอดทิ้งอโลชา ลูกชายวัยสิบสองปีของพวกเขาก็ตาม

จนวันหนึ่งอโลชาหายตัวไป…

Zhenya and Boris are going through a vicious divorce marked by resentment, frustration and recriminations. Already embarking on new lives, each with a new partner, they are impatient to start again, to turn the page – even if it means threatening to abandon their 12-year-old son Alyosha. Until, after witnessing one of their fights, Alyosha disappears…

คำแถลงของผู้กำกับ :

ผมขออนุญาตเปรียบเทียบ “Loveless แล้งรัก” กับ “Scenes from a Marriage” ของอิงมาร์ เบิร์กแมน หนังทั้งสองเรื่องเกิดขึ้นในยุคสมัยที่ต่างกันและถูกบอกเล่าโดยตัวละครที่ก็ต่างกัน แต่ทั้งสองคือ เรื่องราวของคนเมืองที่ปราศจากความตระหนักรู้และไม่เคยครุ่นคิดถึงตัวตน นี่คือ คู่รักชนชั้นกลางที่เราพบเห็นทั่วไปในทุกวันนี้

คู่รักที่เบื่อหน่ายกับชีวิตสมรสอันยืดยาว สามีภรรยาที่กำลังเผชิญหน้ากับการหย่าร้าง เป็นเรื่องราวแสนธรรมดาสามัญ และในหนังเรื่องนี้คู่รักคู่นี้กำลังมีแผนการของตน การเริ่มต้นชีวิตใหม่ พบปะผู้คนใหม่ ความรู้สึกใหม่ สิ่งใหม่ๆ ที่จะทำให้พวกเขาเติมเต็มชีวิตที่มีความหวังและความมั่นใจในอนาคต อดีตเป็นอุปสรรคที่ขวางกั้นไม่ให้พบกับความสุข สิ่งนั้นคือ อโลชา ลูกชายคนเดียวของพวกเขาที่กลายเป็นคนแปลกหน้า เป็นตุ๊กตาที่มีประโยชน์แค่ให้ทั้งคู่เขวี้ยงปาใส่หน้าด้วยความพยาบาท

“ฉันจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จะไม่ย้ำรอยเดิมแล้วทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันจะกลายเป็นคนใหม่” นี่เป็นความคิดของคนที่โทษคนอื่นที่ทำให้ตนเองล้มเหลว ในท้ายที่สุดแล้วสิ่งเดียวที่เราจะเปลี่ยนได้ก็คือตัวเราเอง และบางทีวิกฤตอันร้ายแรงคือสิ่งที่ทำให้เราเริ่มตระหนักถึงความคิดนี้ เมื่อนั้นเองที่ทุกอย่างจะกลับมาดีขึ้นอีกครั้ง

สังคมหลังการปฏิวัติอุตสาหกรรมในปัจจุบัน คือ สังคมที่เต็มไปด้วยการไหลหลั่งของข้อมูลโดยเหล่าปัจเจกผู้ไม่เคยสนใจผู้คนที่อยู่รอบข้าง สังคมในทุกวันนี้คือการอยู่เพื่อตนเอง ซึ่งทางออกของปัญหานี้อาจจะมีแค่อย่างเดียว คือ การอุทิศตนให้แก่ผู้อื่น แม้กระทั่งคนแปลกหน้า เหล่าอาสาสมัครร่วมกันออกตามหาเด็กชายผู้สาบสูญโดยไม่มีใครจะได้อะไรตอบแทน โดยราวกับว่ามันคือความหมายของชีวิต มันคือการต่อสู้กับโลกที่โกลาหลและการเพิ่มคุณค่าให้กับความเป็นมนุษย์

DIRECTOR’S STATEMENT :

I would like to be able to draw parallels between Loveless and Ingmar Bergman’s Scenes from a Marriage, transplanted to a different era and acted out by different characters: urbanites devoid of any real self-awareness or doubt, an average middleclass couple today.

Sick of each other after many years of marriage, a man and a woman are going through a divorce. It’s an unremarkable situation… Only, both have new projects. They want to turn the page, begin a new chapter of their lives, with new partners and new emotions that will help them to feel complete and full of promise. Past experience has disheartened them a bit, but they remain confident in the future. All that remains for them to do is to offload the burden that stands between them and happiness: their son, Alyosha, a stranger to both of them, who becomes a ragdoll that each throws vindictively into the other’s face.

“I’ll change; I won’t repeat the mistakes that led me to this disillusionment; I will begin anew.” These are the thoughts of people who blame others for their fiascos. In the end, the only thing you can really change is yourself. Only then will the world around you glow once more; perhaps only a terrible loss can allow this to happen.

Our post-modern era is a post-industrial society inundated by a constant flow of information received by individuals with very little interest in other people as anything else than a means to an end. These days, it’s every man for himself. The only way out of this indifference is to devote oneself to others, even perfect strangers – like the volunteer search coordinator who combs the town looking for this vanished child, with no promise of reward, as if it was his life’s true purpose. This basic task imbues his every action with meaning. It is the only means of fighting dehumanization and the world’s disarray.

รางวัล

  • Winner – Jury Prize (Cannes Film Festival 2017)
  • Nominee – Best Foreign Language Film of the Year (Academy Awards 2018)
  • Nominee – Best Motion Picture – Foreign Language (Golden Globes 2018)
  • Nominee – Best Film Not in the English Language (BAFTA Awards 2018)
Share on facebook
Share on twitter
more